ετσι-χωρις προγραμμα

Όλα σε 1 ή πώς πέρασα στην Αθήνα

2012-02-16T20:08:00.010+02:00

Σαν θέμα έκθεσης ο σημερινός μου τίτλος,αλλά θα προσπαθήσω να χωρέσουν όλα,όσα έζησα αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα.
Τρέξιμο πολύ,για να μπορέσω ν΄ανταποκριθώ σε όλες τις υποχρεώσεις και ήταν πολλές,πέρα απ΄αυτές που θα αναφέρω.
Η πρώτη συνάντηση ήταν με μια φίλη από τα παλιά,με την Μαριλένα-Ισημερία,η πρώτη blogοφίλη,που γνώρισα από κοντά.Είχαμε κάποια χρονάκια να τα πούμε ,μόνο με το τηλέφωνο επικοινωνούμε τακτικά.
Ξεκινήσαμε από το γνωστό πολυκατάστημα παιχνιδιών και μετά για καφεδάκι και κουβεντούλα.
Μαριλένα μου,μακάρι να είχα περισσότερο χρόνο,την επόμενη φορά-εντάξει;

Το Σάββατο μια φίλη έριξε την ιδέα για επίσκεψη στο μουσείο Μπενάκη για την έκθεση του Σόρογκα "50 χρόνια ζωγραφική",αλλά δεν ήταν τυχερό να την απολαύσουμε,γιατί οι υπάλληλοι απεργούσαν.
Από την Πειραιώς βρεθήκαμε αρχές Μιχαλακοπούλου,για να δούμε το "Τhe artist",μια ταινία φόρος τιμής στη χρυσή εποχή του σινεμά.
Μπορεί να μας ξενίζει ο βωβός,ασπρόμαυρος κινηματογράφος στη σημερινή εποχή της πολυχρωμίας,της ομιλίας,των εφέ.
Μια ταινία απλή,βασισμένη στην έκφραση,την κίνηση και τη μουσική.
Αν αγαπάτε-όπως εγώ- το παλιό,ασπρόμαυρο σινεμά βωβό ή με ομιλία σίγουρα θα γοητευτείτε,θα γελάσετε,θα συγκινηθείτε.
Έφτασε επιτέλους το κυριακάτικο πρωινό για τη μεγάλη συνάντηση.Μέρα βροχερή,αλλά ποιος δίνει σημασία;Νωρίς ξύπνησα,ετοιμάστηκα και πολύ σύντομα βρέθηκα στην Αποστόλου Παύλου,στο Θησείο.
Πάνω κάτω το δρόμο,δεν έβρισκα τη "Θέα",είχα ξεχάσει τον αριθμό.Αφού ρώτησα και απάντηση δεν έπαιρνα,τηλεφώνησα σπίτι και...βρέθηκα στο δεύτερο όροφο...τι ομορφιές,πού να πρωτοκοιτάξεις!
Όλα τέλεια διακοσμημένα και φροντισμένα από τις διοργανώτριες της συνάντησης.
Εξαιρετικός ο μπουφές,τίμησα πολλά από τα θαυμάσια εδέσματα,δημιουργίες των foodbloggers.

Η πίτα περιμένει την τυχερή,που ήμουν εγώ.Δεν το πίστευα,τέτοια τύχη πρώτη φορά!
Τα δωράκια από τα κορίτσια των "Συνταγών καρδιάς".Ένα κουτάκι πήρα μαζί μου,το περιεχόμενο έγινε ανάρπαστο,ειδικά οι καριόκες-τα σοκολατένια καριόκες δεν ήταν ή κάνω λάθος;
Γνώρισα από κοντά το Μαράκι,τη Βάσια,τη Μέτη και συνάντησα πάλι την Αμαλίτσα.Μόνο το Ελενάκι έλειπε,μια άλλη φορά ελπίζω να συναντηθούμε.
Συναντηθήκαμε για άλλη μια φορά με την Ξανθή,γνώρισα και την κορούλα της,κέρδισα και μια μαρμελαδίτσα της,που άφησα στα παιδιά.
Στη συνάντηση αυτή ειδωθήκαμε με φίλες,που τα λέμε μέσα από σπιτάκια μας και με άλλες,που καθόλου δεν ήξερα.
Εκεί ήταν και η "Γιαγιά Αντιγόνη",μια εξαιρετική παρουσία,που διαβάζω και θαυμάζω τη μοναδική γραφή της.
Χάρηκα πολύ που γνωριστήκαμε με τη "Mari plateau",ελπίζω να τα λέμε συχνότερα.
Έχω φτιάξει μια λίστα από τις καινούριες γνωριμίες και σιγά σιγά θα τις επισκεφτώ.

Βιβή και Νίκη ευχαριστώ,που μου δώσατε την ευκαιρία γι΄αυτή τη συνάντηση!

*******************************************************************************

Με την επιστροφή από τη συνάντηση ετοιμαστήκαμε με την κόρη μου για τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα.
Φτάσαμε αρκετά νωρίς και βρεθήκαμε πολύ κοντά στην πλατεία,όπου δεν άργησαν να πέσουν δακρυγόνα αρκετά κοντά μας.Υποχωρήσαμε με όλους τους άλλους,η ατμόσφαιρα είχε αρχίσει να γίνεται αποπνικτική.
Βρεθήκαμε Βουκουρεστίου και Σταδίου γωνία.Πάλι τα ίδια κι εδώ.Για πότε διέλυσαν το πλήθος με τη συνεχή ρίψη δακρυγόνων.Κατευθυνθήκαμε προς την παλιά βουλή,τα μάτια να τρέχουν,η αναπνοή να κόβεται,ο κόσμος να σε παρασύρει...ευτυχώς η κόρη μου με κρατούσε γερά,δεν μπορούσα ν΄αναπνεύσω.Από το τσούξιμο με έσωσε το βαλσαμάκι χειλιών,το άπλωσα παντού στο πρόσωπο.
Αναζητήσαμε ένα χώρο πιο ευρύχωρο κι ανεβήκαμε προς τα Προπύλαια,όμως κι εδώ τρέξιμο και δακρυγόνα.Συνεχίσαμε προς τα πάνω στην Ακαδημίας,στο χώρο του πνευματικού κέντρου....

Μια ειρηνική,πάνδημη διαμαρτυρία,που δολίως διέλυσαν,γιατί δεν ήθελαν να ακουστεί η φωνή των ανθρώπων,που διεκδικούν το δικαίωμα στη δουλειά,στην ελευθερία,το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και όχι στην πατρονία και καταδυνάστευση των δήθεν φίλων και εταίρων μας.

Το βαλς των χαμένων ονείρων

2012-02-06T22:59:00.004+02:00

Μια αναδρομή με την υπέροχη,μοναδική μουσική του Χατζιδάκι,που αγγίζει τις καρδιές μας.

Θα σας κρατά συντροφιά,όσο θα απουσιάζω.Αύριο πηγαίνω στην Αθήνα,λίγο νωρίτερα για τη συγκέντρωση,αλλά ο καιρός δεν πάει καλά και δε θέλω να τη χάσω.
Θα ξαναβρεθούμε την επόμενη εβδομάδα.

Φιλιά σε όλες!

Ακουαρέλα ψευτο-μπατίκ

2012-02-03T18:53:00.011+02:00

Το batik αποτελεί την πιο γνωστή και φημισμένη τεχνική βαψίματος πάνω σε ύφασμα.
Ιστορικά τη συναντούμε στην Ινδονησία,τη Μέση Ανατολή,απ΄όπου εξαπλώθηκε σ΄όλο τον κόσμο.
Με τον ίδιο όρο ονομάζουμε και το ύφασμα,που έχει υποστεί τη συγκεκριμένη επεξεργασία.
Η τεχνική αυτή χρησιμοποιεί κερί και βαφή.Πρώτα καλύπτονται με κερί οι περιοχές,που θέλουμε να μείνουν άβαφες και στη συνέχεια βάφεται το ύφασμα.Η διαδικασία επαναλαμβάνεται για να επιτύχει το σχέδιο.

Η υδατογραφία batik έχει υιοθετήσει αυτή την παραδοσιακή τεχνική και γίνεται με τα χρώματα ακουαρέλας και κερί πάνω σε ριζόχαρτο.

Η τεχνική της ακουαρέλας ψευτο-batik, που ανακάλυψα στο διαδίκτυο, δε χρειάζεται κερί παρά μόνο χρώμα.

Παίρνουμε το χαρτί ακουαρέλας ,αν θέλουμε σχεδιάζουμε με μολύβι-έντονη γραμμή-και το τσαλακώνουμε.

Στη συνέχεια το βυθίζουμε σε μπολ με νερό ,ώστε να βραχεί καλά μέχρι το εσωτερικό του.

Βγάζουμε από το νερό και το ανοίγουμε προσεκτικά μη μας σκιστεί.Το απλώνουμε σε επίπεδη επιφάνεια και το στερεώνουμε με χαρτοταινία.
Έτοιμο για ζωγραφική.
Ακολουθούμε την τεχνική της ακουαρέλας-καλύτερα αποτελέσματα έχουν τα σκούρα χρώματα στο φόντο.

Μ΄αυτή την τεχνική έφτιαξα τις πιο κάτω ακουαρέλες.

Πώς σας φαίνεται η τεχνική;

Καλό Σ/Κ!

Άσπρη μέρα

2012-01-31T12:42:00.009+02:00

Από χθες μας επισκέφθηκε το χιόνι-όχι που θα γλυτώναμε.
Μια ελπίδα έτρεφα,αλλά η ΕΜΥ ήταν κατηγορηματική και επαληθεύτηκε.
Χιονίζει περισσότερο σήμερα και το κρύο είναι φοβερό,γι΄αυτό μέχρι το μπαλκόνι βγήκα για μια γρήγορη φωτογράφιση.

Μια άποψη του χωριού,ψηλά το γυμνάσιο-λύκειο,
από το πίσω μέρος οι ελιές και τα δέντρα,
η θάλασσα ούτε που φαίνεται πια,κάπου στο βάθος δεξιά είναι.
Η μουσμουλιά της γειτόνισσας,
Το πευκάκι μου στο μπαλκόνι,
τα γιασεμιά μου και
από τη βόρεια πλευρά,που έχει περισσότερο χιόνι.

Το γαλάζιο δέντρο

2012-01-26T11:36:00.010+02:00

Το δικό μου δέντρο γαλάζιο το φαντάστηκα.
Ο σπόρος του έπεσε πάνω σε έδαφος σκληρό,πετρώδες,αλλά βρήκε τη δύναμη ν΄αρπαχτεί από τα βράχια και άρχισε να ριζώνει ,να πετάει ένα ένα τα κλαδάκια του,να απλώνει το φύλλωμά του.
Αποχρώσεις του μπλε στόλισαν τα κλαδιά,από το γαλάζιο του ξάστερου ουρανού στο μπλε της θάλασσας και των νερών κι ακόμη στο βαθύ μπλέ των ωκεανών.

Μεγάλωσε το δέντρο έριξε τα κλαδιά του προς τ΄αριστερά,
προς τα δεξιά,
αναπτύχθηκε κι άπλωσε κορυφή ψηλά.
Χόρευαν τα φύλλα του στο αεράκι,γίνονταν ένα με το γαλάζιο-μπλε ,χάνονταν στο στερέωμα.
Δέσποζε σ΄έναν τόπο τραχύ,αγνάντευε την πόλη χαμηλά στο βάθος,έγινε το σύμβολό της.

Το δικό μου δέντρο το έφτιαξα πάνω σε γυαλόξυλα κολημμένα.Η επιφάνεια απέκτησε υφή με στόκο και το ζωγράφισα με σπάτουλα.
Διάλεξα το μπλε χρώμα για το συμβολισμό του,γιατί μ΄αρέσει.
Περισσότερες πληροφορίες για το χρώμα θα βρείτε στο blog parakelsos.

Όταν η φωτογραφία μιλάει

2012-01-23T23:13:00.007+02:00

Άλλο ξεκίνησα να αναρτήσω κι αλλού κατέληξα.
Όταν είδα τη φωτογραφία,δεν μπόρεσα ν΄αντισταθώ.

Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα της Α Γ Α Π Η Σ!

Άστεγος και σκύλος αγκαλιασμένοι μοιράζονται την ίδια κουβέρτα,για να προστατευθούν από την παγωνιά του καιρού και της ανάλγητης πολιτείας.

Μοιράζονται χωρίς συμφέρον μια ζεστή αγκαλιά μαζί με την απελπισία μα συγχρόνως και το όνειρο μιας καλύτερης,αξιοπρεπούς διαβίωσης.

"Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και
των αγγέλων,αγάπην δε μη έχω,γέγονα
χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον"

(Απ.Παύλος
Α' προς Κορινθίους,κεφ.ΙΓ΄)

Silence of love

2012-01-20T23:41:00.004+02:00

Μια διαφήμιση με βαθύ νόημα!
Άκουσα γι΄αυτή στην εκπομπή της Κανέλλη, στο realfm και έψαξα να τη βρω.

Πιστεύω ότι,αν παραλείψουμε το διαφημιστικό μήνυμα στο τέλος,αγγίζει τις ψυχές όλων.

Να περάσετε ένα όμορφο Σ/Κ!

Ανανέωση κορνίζας με powertex

2012-01-18T00:48:00.006+02:00

Mια κορνίζα πλαστική ξέθαψα από κάποιο ντουλάπι.Απαίσια είναι,τι μπορώ να κάνω για να μην την πετάξω,σκέφτηκα.
Αρχικά την κάλυψα όλη με χαρτοταινία,γιατί ήθελα να την φτιάξω με powertex και αυτό το υλικό δεν κολλάει σε πλαστικό.

Βρήκα ένα λευκό βαμβακερό ύφασμα από παλιά μπλούζα και ξεκίνησα.
Έκοψα λωρίδες το ύφασμα.
Φόρεσα γάντια,σε μπολάκι έβαλα το σκληρυντικό και βουτούσα κομμάτι- κομμάτι το ύφασμα,ώστε να πάει παντού.
Το έστυψα καλά και άρχισα να καλύπτω το πλαίσιο κάνοντας πτυχώσεις.
Άφησα να στεγνώσει πολύ καλά και να σκληρύνει.

Έβαψα με ακρυλικά,απαλό πρασινάκι,πέρασα bitumen και με πανάκι το αφαίρεσα,ώστε να μείνει περισσότερο στις εσοχές.
Τελείωσα με πατίνα σε χρυσό αντικέ.
Στο κέντρο κόλλησα καμβά και ζωγράφισα με ακρυλικά.

****************

Αυτή την κορνιζούλα την έφτιαξα το καλοκαίρι,με την τεχνική του αλουμινόχαρτου και μελάνια.
Αρχικά ήταν καφετί και τα σχέδια μεταλλικά.Δε μου άρεσε ,την ήθελα με πιο φωτεινά χρώματα,γιατί έβαλα φωτογραφία του εγγονού μου.

Βαλσαμάκι για τα χείλη

2012-01-13T15:49:00.005+02:00

Χειμώνας,κρύο δυνατό και η επιδερμίδα ταλαιπωρείται και χρειάζεται έξτρα προστασία.
Περισσότερο τα ευαίσθητα χειλάκια θέλουν αυτή την προστασία,αυτό το συνεχές άγγιγμα,που θα τα κρατήσει απαλά χωρίς σκασίματα.
Πολλά προϊόντα κυκλοφορούν,έχω δοκιμάσει διάφορα και δε λέω τα περισσότερα μια χαρά "δουλεύουν".
Τι γίνεται όμως αν έχεις την τάση να βάζεις στο στόμα σου,όσα χημικά περιέχουν;
Έχω αυτή την κακή συνήθεια να "τρώω" τo lip balm,τα κραγιόν και για μια άλλη φορά επέλεξα τη φυσική οδό:

βαλσαμάκι ή όπως συνηθίζεται lip balm από βιολογικά υλικά.

Η συνταγή

4 κ.γ. λάδι καλέντουλας
1/2 κ.γ. τριμμένο κερί μέλισσας
1/2 κ.γ. τριμμένο βούτυρο κακάο
1/4 κ.γ. μέλι
1 blister βιταμίνη Ε
2 σταγ. αιθέριο palmarosa
2 σταγ. αιθέριο ροδόξυλο
2 σταγ. αιθέριο τριαντάφυλλο
2 σταγ. αιθέριο βανίλια

Λιώνουμε σε μπεν μαρί το λάδι,το κερί και το βούτυρο κακάο ανακατεύοντας συνεχώς,αποσύρουμε,συνεχίζουμε το ανακάτεμα και προσθέτουμε το μέλι και τη βιταμίνη.
Τέλος ρίχνουμε τις σταγονίτσες των αιθέριων ελαίων συνεχίζοντας να ανακατεύουμε για να ενοποιηθούν τα συστατικά.

Ένα βαλσαμάκι,που φοράμε όσες φορές την ημέρα έχουμε ανάγκη να ενυδατώσουμε,να προστατέψουμε τα ξηρά χείλη.

Στη φωτογραφία το βαλσαμάκι είναι το πάνω δεξιά.Φτωχή η εποχή από τριαντάφυλλα,μόνο ελάχιστα πέταλα μάζεψα,που είχαν ξεμείνει από κάποια τολμηρά και πρόσθεσα λίγη αποξηραμένη καλέντουλα και μέλι,για να ολοκληρωθεί η σύνθεση.
Το αιθέριο έλαιο βανίλια,δεν το καταλαβαίνεις,γιατί επικρατεί το άρωμα τριαντάφυλλο.
Λάθος μου,που το πρόσθεσα,την επόμενη φορά θα το παραλείψω.

Γεράνι

2012-01-09T00:43:00.006+02:00

Το γεράνι όλοι το θεωρούμε σήμα κατατεθέν της χλωρίδας μας και της Μεσογείου γενικότερα.Κι όμως η προέλευσή του είναι από τη Νότιο Αφρική,επειδή όμως οι συνθήκες στη χώρα μας είναι ιδανικές,έγινε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά φυτά της.
Το βρίσκουμε σε κάθε κήπο,αυλή και μπαλκόνι σε διάφορους χρωματισμούς.

ακρυλικά σε χαρτί,Αύγουστος΄11

Το όνομά του,προέρχεται από το "γερανό",γιατί μοιάζει στο σχήμα του.
Αποτελεί μεγάλη οικογένεια με πολλές ποικιλίες και διάφορα ονόματα:πελαργόνια,βαμβακούλες ή μαστιχιές,που είναι τα κρεμαστά ή έρποντα γεράνια.
Είναι περισσότερο γνωστό σαν μολόχα,όνομα που έχει και η άγρια μολόχα,είδος αυτοφυές του τόπου μας.

ακρυλικά σε χαρτί,Νοέμβριος ΄11

Από τα πιο εύκολα κι ανθεκτικά φυτά,δεν απαιτεί καμιά ιδιαίτερη φροντίδα.Ευδοκιμεί σε κάθε έδαφος,αρκεί το χώμα του να μην είναι συνεχώς υγρό.
Ανθεκτικό στις υψηλές θερμοκρασίες και την ξηρασία.Έχει πλούσια ανθοφορία σε ηλιόλουστα σημεία.

ακρυλικά σε χαρτί,Δεκέμβριος ΄11

Φυτεύεται όλες τις εποχές του χρόνου,είναι βέβαια προτιμότερη η άνοιξη και το φθινόπωρο,ώστε το νέο φυτό να προσαρμοστεί καλύτερα.
Ένα κλαδάκι φυτεύεται κι έτσι απλά ένα νέο φυτό γεννιέται.

Ένα φυτό,που μ΄αρέσει να ζωγραφίζω,αγαπώ το κόκκινο χρώμα τους με τις διάφορες αποχρώσεις του,αλλά και εύκολο για μένα στο φύτεμα.
Πέρυσι έκοψα ένα κλαδάκι και μέχρι να το φυτέψω πέρασαν μέρες-πάντα αμελής-το νεράκι εξατμίστηκε,το κλαδάκι αγέρωχο κι ακμαίο.
Του έβαλα νεράκι και άνθισε εκεί χωρίς χώμα,χωρίς καμιά φροντίδα.

Τα δωράκια μιας καλής φίλης

2012-01-04T22:36:00.008+02:00

Η Κατερίνα ή Δημιουργία,όπως τη γνωρίζουμε από το blog της,μου έκανε την τιμή και μου έστειλε μερικά υπέροχα δωράκια φτιαγμένα από τα χεράκια της.
Παλιές γνώριμες από τότε που ήμουν στο aromacooking,παρακολουθούσα ανελλιπώς τα έργα της.
Όλα ήταν τέλεια φτιαγμένα και επιμελημένα με αγάπη και πάντα είχαν κάτι το ιδιαίτερο,που τα έκανε να ξεχωρίζουν.Είχαν έναν αέρα ρομαντισμού,που χαρακτηρίζει την Κατερίνα και που όλο εμφανίζεται στις δημιουργίες της.

Βλέποντας κάθε καινούριο έργο της παρατηρούσα πόσο τέλεια δουλεμένο ήταν ως και την πιο μικρή λεπτομέρεια.Αυτό γίνεται αντιληπτό καλύτερα από κοντά και πραγματικά,τώρα είδα πόσο δίκιο είχα.

Η καρτούλα με τις ευχές της με τόσο αρμονικά ταιριασμένα τα υλικά,

το σημειωματάριο με στυλ αέρινο είναι μοναδικό.Το κάλυμμά του είναι ραμμένο και στολισμένο με τις δαντελίτσες,που αγαπά.Όλο το φινίρισμα άψογο!

Το γούρι με τις αγαπημένες της vintage εικόνες για μια καλή χρονιά.

Κατερίνα,τα δωράκια σου ήταν μια ευχάριστη έκπληξη,που με συγκίνησε!
Σ΄ευχαριστώ πολύ!

2012

2011-12-31T13:04:00.004+02:00

Να είναι μια χρονιά ανάτασης για όλους,απαλλαγμένη από δισταγμούς ,με διάθεση αγωνιστική!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Βραβείο από μια blog-o-φίλη με κοινές αναμνήσεις

2011-12-17T00:35:00.007+02:00

Η γλυκιά Έφη δημιούργησε,πάντα με τη χάρη,που έχει στο ταίριασμα αντικειμένων,τούτο το βραβείο για εμένα με αφορμή την προηγούμενη ανάρτηση του αρώματος και για την ενασχόλησή μου με την παρασκευή καλλυντικών.

Έφη,πολλά πολλά ευχαριστώ!

Με την Έφη μιλήσαμε απόψε στο τηλέφωνο,μετά από συνεννόηση μέσω μηνυμάτων.
Τα λέγαμε σαν δυο καλές φίλες,που γνωρίζονται από παλιά.
Πολύ οικεία και γλυκιά στην επαφή της,άλλωστε αυτό, πέρα από τις υπέροχες δημιουργίες της,ήταν που με έκανε να παρακολουθώ το blog της.
Λέγοντας διάφορα,για να γνωριστούμε καλύτερα,φτάσαμε και στα νεανικά μας χρόνια και τότε η έκπληξη και των δυο ήταν τεράστια!

Ανακαλύψαμε ότι για δυο χρόνια-τόσο ήμουν εκεί-πηγαίναμε στο ίδιο σχολείο.
Στο εξατάξιο ΙΘ΄ θηλέων Αθηνών,τότε που ακόμη φορούσαμε μπλε ποδιές.Ένα χρόνο μικρότερη εκείνη,μοιραστήκαμε το ίδιο σχολείο,την ίδια αυλή,όλα κοινά...
Και τι δε θυμηθήκαμε,αναμνήσεις,που,χωρίς να γνωριζόμαστε τότε,είχαν αναφορά τον μικρόκοσμο του κοινού μας σχολείου και της ίδιας συνοικίας.
Ούτε που θα το φανταζόμουν,πιστεύω κι εσύ,Έφη,ότι θα είχαμε τόσα κοινά από τα ομορφότερα χρόνια μας.

Αγαπημένη φίλη,μου ξύπνησες τόσες υπέροχες θύμισες-σ΄ευχαριστώ πολύ!
Είμαι πολύ χαρούμενη,που βρεθήκαμε,έστω και τηλεφωνικά,σίγουρα κάποια στιγμή θα τα πούμε κι από κοντά.

Καλό Σ/Κ σε όλες!

UPDATE:
Από προχθές βράδυ ο δυνατός νοτιάς και οι ανά λεπτό διακοπές της ΔΕΗ,έβαλαν το χεράκι τους και μ΄άφησαν χωρίς ίντερνετ.
Όσο κι αν προσπαθούσα τίποτα δε γινόταν κι έτσι ζήτησα τη βοήθεια του ΟΤΕ.Αποσυντονίστηκε το modem κι έχασε τους κωδικούς-άντε να βρω το password,οπότε το αλλάξαμε,αλλά χρειάστηκε χρόνος,ήρθε το βράδυ και άρχισα τη διαδικασία ,που μου είχαν πει.Τίποτα,ξαναπαίρνω τηλέφωνο,δεν έγινε κάτι,εξακολουθούσα να μην έχω σύνδεση.
Ευτυχώς το πρόβλημα λύθηκε αργά,βοήθησε η κόρη.

Να ευχαριστήσω τα κορίτσια της υπηρεσίας του ΟΤΕ,που με ανέχτηκαν,ειδικά τη δεύτερη κοπελίτσα,από τη Θεσσαλονίκη-σ΄αυτό το κέντρο συνδέθηκα,που για μισή ώρα προσπαθούσε μαζί μου να λύσει το πρόβλημα.
Ευχαριστώ και την κόρη μου,που πάνω της ξέσπασα-τι τραβάει κάθε φορά,που έχω πρόβλημα.

Πειραματισμοί για ένα άρωμα πολύ προσωπικό

2011-12-14T22:19:00.015+02:00

Όλες οι γυναίκες τρελαίνονται για αρώματα,δοκιμάζουν διάφορες προτάσεις,για να βρουν αυτό,που ταιριάζει καλύτερα στην προσωπικότητά τους,που δένει άριστα με την επιδερμίδα τους.

Η ιστορία των αρωμάτων έχει τις ρίζες της στα χρόνια της αρχαιότητας.
Πρώιμες αναφορές βρίσκουμε στους πολιτισμούς της εγγύς Ανατολής,κυρίως στην Αίγυπτο.Εκεί ανακαλύφθηκαν αλαβάστρινα βάζα για άρωμα και πολυάριθμες τοιχογραφίες με σκηνές καθημερινής ζωής,που απεικονίζουν ιεροτελεστίες αρωματοποιίας.

Για τους αρχαίους Έλληνες όλες οι αρωματικές ουσίες έχουν θεϊκή προέλευση.
Ένας μύθος αποδίδει την προέλευση του πρώτου αρώματος στην Αφροδίτη.Κάποια μέρα η θεά αγγίζοντας ένα άσπρο τριαντάφυλλο τρυπήθηκε από αγκάθι και μια σταγόνα από το αίμα της έβαψε το ρόδο κόκκινο .Στο γιο της Έρωτα άρεσε τόσο αυτό το πoρφυρό χρώμα,ώστε το φίλησε κι εκείνο ευωδίασε.

Η Γκρας,είναι η διάσημη πόλη της Προβηγκίας,στη Γαλλία,όπου η τέχνη του αρωματοποιού ανθεί από αιώνες.

Γνωστό είναι το μυθιστόρημα-και η ταινία-¨Το άρωμα" του Πάτρικ Ζίσκιντ,που σε μεγάλο μέρος διαδραματίζεται σ΄αυτή την πόλη των αρωμάτων.

Οι έμπειροι περί αυτή την τέχνη ισχυρίζονται ότι ένα ωραίο άρωμα περιέχει 50 συστατικά,ένα εκπληκτικό 100,για δε το γνωστό αρωματοποιό Molinard de Molinard 600.
Οι εσάνς είναι σαν το κονιάκ:γίνονται καλύτερες με το πέρασμα του χρόνου,είναι απαραίτητη η ωρίμανση.
Ο Molinard είναι ο εφευρέτης του στερεού αρώματος,που αποτελεί λύση για τους αλλεργικούς στο αλκοόλ.Χημικός το επάγγελμα και πρωτοπόρος δημιούργησε το 1849 ένα μικρό εργαστήριο στην Γκρας,που σήμανε το τέλος της φυσικής αρωματοποιίας και την αρχή της εργαστηριακής επεξεργασίας των αρωμάτων.
*****************************

Μου αρέσουν πάρα πολύ τα αρώματα,πάντα ψάχνω κάτι που να μου αρέσει,άλλοτε με επιτυχία κι άλλοτε όχι.Οι βιαστικές αγορές πάντα είναι αποτυχία,γιατί το άρωμα θέλει χρόνο,να δέσει με την επιδερμίδα.
Διαθέτω αρκετά μπουκαλάκια με αρώματα,ανάλογα την ώρα διαλέγω κι ένα.Το αγαπημένο μου ήταν το Fidji,που δε βρίσκω πια στην Ελλάδα,ούτε όμως και σε κάποια ταξίδια στο εξωτερικό έχω εντοπίσει,παρά μόνο στο διαδίκτυο.

Πέρα απ΄αυτά τα αρώματα έχω φτιάξει-λέμε τώρα-και δικές μου φυσικές,αρωματικές συνθέσεις με αιθέρια έλαια και φορέα αλκοόλ(βότκα είναι καλύτερη) και λάδι(jojoba) ή σε στερεή μορφή.

Αυτή τη φορά ήθελα μια μυρωδιά όχι τόσο λουλουδάτη,μια μυρωδιά πιο γήινη,πιο"πικρή",όπως λέγεται.
Γι΄αυτό το σκοπό χρησιμοποίησα και αιθέριο vetiver,που περιέχουν τα περισσότερα αντρικά αρώματα.

Ένα ολόκληρο βράδυ μέχρι πολύυυ αργά έκανα δοκιμές,πρόσθετα μερικές σταγόνες από το ένα ή το άλλο αιθέριο,μύριζα,ώσπου να έχω ένα ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
Σε ζαλίζει όλη η διαδικασία και γι΄αυτό,αλλά και για καλύτερη οσφρητική ικανότητα χρειάζονται 10λεπτες διακοπές μεταξύ των δοκιμών.
Έφτιαξα ένα άρωμα-κρέμα με πολλά αιθέρια έλαια.

Ξεκίνησα με το αρωματικό μείγμα των αιθέριων:

Νότες κορυφής
4 στ. περγαμόντο
4 στ. γκρέιπ φρουτ
4 στ. πορτοκάλι
4 στ. νερολί
7 στ. petit grain
2 στ. μανταρίνι
2 στ. ιεροβότανο
2 στ. μύρτο
2 στ. φασκόμηλο

Μεσαίες νότες
8 στ. τριαντάφυλλο
4 στ. αγιόκλημα
4 στ. γιασεμί
3 στ. βιολέτα
2 στ. ylang ylang
2 στ. palmarosa

Νότες βάσης
10 στ. vetiver
7 στ. μαύρο πιπέρι
4 στ. λιβάνι
3 στ. σανδαλόξυλο
2 στ.γεράνι
2 στ. ροδόξυλο

Το αρωματάκι μου με τρία από τα αρωματικά συστατικά.

Σειρά έχει η παρασκευή:

3 κ. γ. λάδι jojoba
1 κ. γ. κερί μέλισσας.

Σε μπεν μαρί λιώνουμε το κερί,προσθέτουμε το λάδι ,ανακατεύουμε να ομογενοποιηθούν,αποσύρουμε συνεχίζοντας ν΄ανακατεύουμε κι όταν αρχίσει να κρυώνει προσθέτουμε 40 με 50 σταγόνες από το παραπάνω αρωματικό μείγμα.Συνεχίζουμε να αναμιγνύουμε πολύ καλά.
Βάζουμε το άρωμα σε βαζάκι-όχι- μεταλλικό και αφήνουμε να κρυώσει εντελώς χωρίς να το κλείσουμε.

Η εντύπωση από τη "δική μου" αρωματική επιλογή είναι αρκετά καλή.Αφήνει ένα ελαφρύ άρωμα,θυμίζει σαπούνι και είναι πολύ καλό για πρωινές ώρες.
Έχω παρατηρήσει ότι σ΄αυτή τη μορφή τα αιθέρια δεν αποδίδουν τόσο πολύ,όσο στο λάδι και ακόμη καλύτερα στο αλκόολ.

Η συνταγή,που έφτιαξα ήταν μεγαλύτερη σε ποσότητα ,οπότε σ΄αυτό που περίσσεψε πρόσθεσα βότκα,λίγες σταγόνες γλυκερίνης(fixativ) και περιμένω να ωριμάσει.Χρειάζεται πολύ χρόνο,2-3 μήνες.Σ΄αυτή τη μορφή είναι ακριβώς αυτό,που ήθελα.

Δεντράκι στο μπαλκόνι

2011-12-11T20:22:00.010+02:00

Τ ο δεντράκι στο σπίτι σάς το έδειξα πέρυσι,φέτος στόλισα κι ένα μικρούλι στο μπαλκόνι.
Κάθε χρόνο στόλιζα με κλαδιά δάφνης βαμμένα το μπαλκόνι,για τη φετινή χρονιά ήθελα κάτι πιο μεγάλο.
Ο άντρας μου έφερε αυτό το κλωνάρι από πουρνάρι-ευδοκιμεί παντού στην περιοχή-το έβαψα χρυσαφί με σπρέι και το βάζω σε μεγάλη πήλινη γλάστρα,για να το στολίσω την επόμενη.
Αμ δε,τη νύχτα ο δυνατός αέρας ρίχνει το πήλινο μια,δυο,τρίτη και φαρμακερή του-έσπασε,κομμάτια .Το βάζω κάπου μη μου το πάρει ο αέρας και την επομένη έβαλα μυαλό :
το στερεώνω σε γλαστρούλα με χώμα,πριν το βάλω στην κεραμική-να την σώσω αυτή-δένω αρκετά καλά-ως τη στιγμή αυτή ακέραιο στη θέση του.

Έφτιαξα λουλουδάκια πάνινα και το στόλισα.Όλο το βράδυ Παρασκευής αυτή την απασχόληση είχα,για να είναι έτοιμα την επόμενη,παράλληλα μπαινόβγαινα για να τακτοποιώ τη ζημιά απ΄του αέρα τα καμώματα.
Πάααγωσα,ήταν αργά και είχε κρύο.

Του έβαλα φωτάκια για να λάμπει τη νύχτα-εδώ με λιγοστό φως,για να φαίνεται καλύτερα.
Στη γλαστρούλα μερικά κλαδάκια χρυσαφιά,που κι αυτά τα κυνηγούσα το βράδυ,ώσπου βαρέθηκα και το πρωί τα βρήκα κάτω, στην πίσω αυλή.Δίπλα τα κουκουνάρια μου.
****************************************************************************

Να σας δείξω πώς έφτιαξα τα λουλούδια.Οι οδηγίες είναι από το περιοδικό"Έτσι απλά".

Χρειαζόμαστε τετράγωνα 20Χ20 από λινάτσα,δεν είχα και χρησιμοποίησα το πανί,που φτιάχνουν τυρί,πάντα έχω,γιατί μερικές φορές κάνω ξινομυζήθρα.

Διπλώνουμε το κάθε τετράγωνο στα δυο και μετά στα τέσσερα,σχεδιάζουμε όπως βλέπουμε στην εικόνα και κόβουμε στην άκρη μια μικρή τρύπα για το κέντρο.
Για τα πέταλα κρατάμε καλά τις άκρες και κόβουμε σύμφωνα με το σχέδιο.
Για στήμονες χρειαζόμαστε λεπτές λωρίδες υφάσματος,που περνάμε από το κεντρικό άνοιγμα.Αφήνουμε λίγα εκατοστά να εξέχουν και δένουμε κόμπο.

Τα δικά μου τετράγωνα και οι στήμονες από χοντρό σπάγγο.
Οι οδηγίες έλεγαν να βουτήξουμε σε γύψο καλλιτεχνίας,αλλά όπως πάντα,σιγά μην είχα.
Powertex χρησιμοποίησα,τα άφησα όλο το βράδυ και το πρωί,που είχαν μισοστεγνώσει διαμόρφωσα τα πέταλα και επέσπευσα τη σκλήρυνση με πιστολάκι.

Τα κρέμασα λίγο ακόμη και αφού ήταν έτοιμα τα έβαψα με άσπρο σπρέι.Δε χρειάζεται μεθοδικό βάψιμο,απλά λίγο ν΄ασπρίσουν.

Να έχουμε μια καλή εβδομάδα και όπως είδα στη Ρένα και συμφωνώ απόλυτα:
Φτάνουν τα χαράτσια,έλεος γιορτές έρχονται!

Ζωγραφιστά κουτάκια

2011-12-06T23:55:00.012+02:00

Ανακύκλωση κουτιών μικρών,μικρότερων και πιο μεγάλων-πάντα κρατάω όσα είναι σε καλή κατάσταση και ήρθε ο καιρός να αξιοποιηθούν.Έχω κι άλλα,αργότερα αυτά.

Στο πρώτο είχα τη δυνατότητα να ζωγραφίσω και στο εσωτερικό.Στην επιφάνεια απλά λίγο χρώμα και πατίνα για φόντο.
Στα επόμενα ροζ φορεματάκια,ενώ άφησα την επιφάνεια όπως ήταν,μου άρεσε.

Τα επόμενα είναι γιορτινά και μ΄αυτά παίρνω μέρος στο διαγωνισμό της Ανεράιδας.
Αυτό ήταν αρκετά ψηλό και είχα τη δυνατότητα να ζωγραφίσω και τα πλαϊνά του.
Ένα μικρούλι,που κάλυψα με χαρτί από το τετράδιο μουσικής των κοριτσιών(φωτοτυπία)-free as a bird το τραγουδάκι-και γύρω έβαλα πάστα διαμόρφωσης.
Τι άλλο θα ζωγράφιζα από ένα πουλάκι που τραγουδά μέσα στο χιόνι,έναν κοκκινολαίμη,,το αηδόνι του χειμώνα.
Έχετε ακούσει το τραγούδι του;Υπέροχα μελωδικό!
Στο κόκκινο άφησα την επιφάνεια αχρωμάτιστη,άλλωστε το κόκκινο ταιριάζει στις γιορτές,το ζωγράφισα και μόνο μερικές πιτσιλιές έριξα στο φόντο.
Στο τελευταίο,είναι και το μεγαλύτερο,το ύφος είναι vintage.Πέρασα την επιφάνεια με σφουγγαράκι,ταμποναριστά αλλού πιο πυκνά κι αλλού αραιότερα,ώστε να αντανακλάται το μαύρο χρώμα του.
Χειμερινό το τοπίο,θολό από το χιόνι , με κυρίαρχο το κόκκινο.Τη γούνα γύρω από το λαιμό και τα μανίκια την έφτιαξα ανάγλυφη και πάλι με πάστα.

UPDATE:

To καινούριο κουτάκι κι αυτό σε vintage στυλ.Μ΄αυτό παίρνω μέρος στην ανταλλαγή δώρων της Ρένας.
Και βέβαια,δε θα είναι άδειο,το περιεχόμενο δεν έχει αγοραστεί,αφήστε το για έκπληξη.

Τα δέντρα

2011-12-03T01:02:00.006+02:00

Δέντρα μόνα,σιωπηλά.Φυτρώνουν στην τύχη,τον τόπο δε διαλέγουν,μα όπου βρεθούν ποτέ τίποτα δε ζητούν.

Στη μάνα γη ακουμπούν,χτίζουν κορμό,φύλλα,καρπούς.

Χρόνια ριζωμένα, χειμώνες-καλοκαίρια,δέχονται στη φυλλωσιά τα χάδια της αύρας,την οργή του ανέμου.

Μια μικρή πνοή αρκεί,για ν΄αρχίσει το τραγούδι τους κι ο ρυθμός να κυριεύσει το κορμί τους.

Χέρια φυλλοφόρα τα κλαδιά τους καρτερικά προσμένουν των πουλιών τις φωλιές,τη γλυκιά τους λαλιά.

Από την κορφή τους κρέμεται η κάθε μέρα,μια κορώνα από χρυσές και σμαραγδένιες ακτίνες.

Κι αυτά γλυκά αγκαλιάζουν τον ήλιο,τ΄άστρα,τη σελήνη.

Τα πληγώνουμε δε μιλούν-άραγε κρυφά δακρύζουν;

Τα "θέλω τους" υπάρχουν μόνο στα "δίνω τους"

Το ροζ κουτάκι

2011-12-01T00:31:00.011+02:00

Από μικρούλα είχε αδυναμία στο ροζουλί.Όσα διάλεγε-ρούχα,παιχνίδια,ο,τιδήποτε- το χρώμα αυτό ήταν το κυρίαρχο.
Πάντα κρατάω κάποιες συσκευασίες,όπως αυτό το κουτάκι από σοκολατάκια.Ροζάκι απαλό και για ποιον άλλον θα το στόλιζα;

Για τη μεγάλη κόρη μου,δωράκι για τα σημερινά γενέθλιά της.Ελπίζω να της αρέσει,δεν το έχει δει ακόμη.
Στη μέση είχε ένα στρογγυλό άνοιγμα,που το κάλυψα με χαρτόνι κι επάνω του κόλλησα χαρτί ζωγραφικής για ακρυλικά.Εκεί έβαλα το θέμα μου-ένα γυναικείο πρόσωπο με καπέλο.

Γύρω από την ένωση, για να μη διακρίνεται, έβαλα πάστα διαμόρφωσης,την έβαψα ασημί και κόλλησα μικρές tiny glass beads,αυτό γράφουν στη συσκευασία.
Τέλειωσα με μικρά λουλουδάκια σκορπισμένα σε διάφορα σημεία.*
-------------------------------------------------------------------

Φίλες μου,ελάτε,να πάρετε γλυκάκι!

Τι άλλο θα διάλεγα από γλυκάκια ροζ!Αυτά βέβαια είναι από το internet,γι΄αυτό....

...έφτιαξα χαλβά με αμύγδαλα,που της αρέσει,μας αρέσει-για το καλό,για να γλυκάνουμε την ημέρα,όπως λέγεται.

* Ξέχασα τα λουλουδάκια στο καπέλο-είναι υφασμάτινα με powertex και τις μικρές μπιλίτσες στο κέντρο.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ,ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ!!!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Ξύλινα,ζωγραφισμένα κουβαδάκια

2011-11-28T21:58:00.009+02:00

Είχα αγοράσει αυτά τα κουβαδάκια 2 χρόνια πριν,όταν ακόμη έκανα decoupage.Μαζί με άλλα ήταν φυλαγμένα και τώρα αποφάσισα να τα ζωγραφίσω.
Τα έβαψα,πράσινο το μεγαλύτερο και έκανα τα σχέδια με ατλακόλ.
Όταν στέγνωσε,ζωγράφισα τα σχέδια με ακρυλικά
και στο τέλος πέρασα πατίνα πράσινη.
Το μικρότερο το έβαψα με κόκκινο ακρυλικό(light oxide red,μου αρέσει πολύ αυτό το χρώμα),
έκανα και πάλι τα σχέδια με ατλακόλ,τα ζωγράφισα
και πέρασα με χαλκοκόκκινη πατίνα.

Τα φωτογράφισα απ΄όλες τις πλευρές,για να δείτε τα σχέδια,αλλά το φλας κάνει λίγες γυαλάδες.Άλλη φορά θα προτιμήσω φωτογράφιση στο μπαλκόνι,όπως κάνω συνήθως.

Γατοκατάσταση

2011-11-26T01:33:00.009+02:00

Οι γάτες ποτέ δεν έλειψαν από τη γειτονιά άλλες φορές πλήθος,άλλες πάλι ελάχιστες.Όσο ήταν τα κορίτσια εδώ και λίγο μετά πάντα είχαμε γατούλα στο σπίτι και πάντα τη "χάναμε" από δηλητήριο.Έτσι αποφασίσαμε να φροντίζουμε μόνο τις γατούλες ,που ερχόντουσαν στην αυλή μας.
Μια μέρα φάνηκε το μικρό άσπρο γατάκι,ξεθάρεψε,αρχίζαμε να το ταϊζουμε γαλατάκι στην αρχή,κροκέτες όταν μεγάλωσε.
Και μεγάλωσε γρήγορα,καταλάβαμε ότι θα γίνει μανούλα και πραγματικά στην αυλή μας γέννησε 5 γατάκια.Εδώ θηλάζουν τα 4,δυστυχώς το 5ο ήταν αδύναμο και δεν επέζησε.
Μεγάλωναν τα γατόνια,έφευγαν,ερχόντουσαν,πάντα για φαγητό ξετρύπωναν από τριγύρω.
Σήμερα με το άκουσμα της πόρτας 10 γατόνια τρέχουν ανεβαίνοντας τη σκάλα,κατεβαίνουμε μαζί στην αυλή-πότε θα κουτρουβαλήσουμε όλοι-ξέρουν ότι ήρθε η ώρα για φαγητό.
Ο αγαπημένος μου,
η αγαπημένη μου,ξεχωριστοί κι οι δυό.
Μ΄αυτά τα φθινοπωρινά δέντρα μιας θαμπής από την αραιή ομίχλη ημέρας σάς αφήνω και εύχομαι να περάσετε ένα
ΟΜΟΡΦΟ ΓΕΜΑΤΟ ΘΑΛΠΩΡΗ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!

Tριπτυχο με γυαλόξυλα

2011-11-22T00:17:00.008+02:00

Τρία μικρά ξύλινα καρεδάκια και πάλι κολλημένα έγιναν η επιφάνεια γι΄αυτή τη ζωγραφιά μου.
Αφού τα κόλλησα,τα έβαψα με άσπρο ακρυλικό-αυτό βοηθά καλύτερα στο στοκάρισμα,που ακολούθησε.Εδώ ο στόκος έκανε ρωγμές,αλλά δεν πέρασα άλλη στρώση,μου άρεσε το αποτέλεσμα και ζωγράφισα με ακρυλικά το θέμα μου.
Σ΄αυτό το στάδιο κόλλησα τα στρογγυλά γυαλόξυλα στο επάνω μέρος και πέρασα όλη την επιφάνεια με κάσια,έπειτα με ένα πανί αφαίρεσα την περίσσια από τις εικόνες και από μερικά σημεία της στοκαρισμένης επιφάνειας.
Αφού στέγνωσε πέρασα και πάλι ολόκληρη την επιφάνεια με ανάμειξη χρυσού και μπρούτζινου ακρυλικού αρκετά αραιωμένου.

Κάποια μικρά καρεδάκια γυαλόξυλα κολλημένα και βαμμένα έτοιμα για στοκάρισμα.Η Ρένα μου ζήτησε να δει πώς τα κολλάω-απλά μεταξύ τους με ξυλόκολλα.Μπορεί να μένουν κενά,αλλά με το στόκο διορθώνεται κάπως η επιφάνεια.

Δυο βραβεία και μια ημερήσια απόδραση

2011-11-14T23:09:00.006+02:00

Σειρά μου να παρουσιάσω τα βραβειάκια,που μου χάρισαν αγαπημένες φίλες.
Πρώτο ήρθε αυτό με τις πολύχρωμες πεταλούδες,βραβείο έμπνευσης,χαρισμένο από την Έφη και την ευχαριστώ πολύ!

Θα το χαρίσω με τη σειρά μου στις:

1 Μαριέλα,τη δασκάλα μου στη ζωγραφική (marielartcourse)
2 Βασιλική (free paint)
3 Λούρδη (πολυτεχνίτισσα)
4 Μαρία και Μισιρλού (2handmadeart)

To δεύτερο βραβείο,το μαρτίνι,ήρθε από την Άννα,την οποία ευχαριστώ πολύ.
Μαζί με το βραβείο πρέπει να γράψω για μια δική μου απόδραση ,μόνο που θα είναι άνευ ποτού-πίνω ελάχιστα και προτιμώ κόκκινο κρασάκι.

Ιούνιος,τέλη δεκαετίας ΄70 γυρίζοντας από τις εξετάσεις στη σχολή βρήκα να με περιμένει ένα αεροπορικό εισιτήριο για Κρήτη.Το καράβι,που δούλευε ο πατέρας μου έπιασε για λίγο Ηράκλειο κι ήθελε να με δει.Διπλή η χαρά μου,θα έβλεπα τον μπαμπά μου και θα πήγαινα Κρήτη,που δεν είχα ξαναπάει και μάλιστα με αεροπλάνο.Τότε το αεροπορικό ταξίδι ήταν πόθος,αργότερα έγινε φόβος.
Το ταξίδι ήρεμο κι όμως από εκείνη τη στιγμή ήρθε εκείνη η ανησυχία,το σφίξιμο,που πάντα με ακολουθούσε.
Μολις δυο ώρες έμεινα με τον πατέρα μου,αποχαιρετιστήκαμε και το υπόλοιπο της ημέρας το αφιέρωσα στη γνωριμία του τόπου.Πρώτα απ΄όλα πήγα στην Κνωσό,βιαστικά περπάτησα στον αρχαιολογικό χώρο του μεγάλου αρχαίου πολιτισμού.Χρόνια μετά πήγαμε με φίλους και είχα όλη την άνεση να δω λεπτομερώς όλα τα μνημεία.
Στην επιστροφή πέρασα από το κάστρο στο λιμάνι,περπάτησα στην πόλη και αργά το βράδυ πάλι πίσω στην Αθήνα.
Για μένα σημαδιακό αυτό το ταξίδι με αεροπλάνο.Έκτοτε ακολούθησαν και κάποια άλλα,μα εδώ και αρκετά χρόνια δεν ξαναπέταξα από το φόβο,που με κυριεύει.

Το βραβείο μαρτίνι θα το χαρίσω στις νεαρές φίλες:

1 Μοντέρνα Σταχτοπούτα
2 Μαριάννα
3 Κουνελάκι
4 Άρτεμη
5 Ζέτα
6 Roadartist
Να ΄μαι,έτοιμη να μπω στους θαλάμους του παλατιού,στην Κνωσό.

Update:
Φίλες μου,αυτή την εβδομάδα,θα έρχομαι για λίγο,μπορεί να παραλείψω και κάποια μέρα να σας επισκεφτώ,γιατί από χτες οι μέρες μου είναι γεμάτες από το μικρούλη εγγονό μας.Τον άφησαν τα παιδιά-είχαν δουλειές στην Αθήνα-και είμαι συνεχώς από πίσω του,αλλά κι αυτός ο πονηρούλης όλο στα πόδια μου κρέμεται.
Από τις 9,που πηγαίνει για ύπνο,προσπαθώ να συμμαζέψω λίγο.
Σας φιλώ!

Άγγελοι

2011-11-10T20:34:00.007+02:00

Οι άγγελοι κατέβηκαν στην πόλη και συγκεκριμένα πάνω σε μικρά γυαλόξυλα κολλημένα μεταξύ τους.
Η επιφάνεια των ξύλων στοκαρίστηκε για να γίνει ανάγλυφη με διάφορα σχήματα και ζωγραφίστηκε με ακρυλικά.
(Λεπτομέρειες)

Η ίδια διαδικασία κι εδώ.

(Λεπτομέρειες)

Το δωράκι μου

2011-11-09T12:13:00.004+02:00

Πριν από λίγο παρέλαβα το δωράκι,που κέρδισα από την κλήρωση της para-kelsos και που τελικά ήταν δύο.Το κουτάκι συνοδευόταν από το υπέροχο μπουκαλάκι με καρδούλες.

Αν και άργησα να μάθω ότι ήμουν η τυχερή της κλήρωσης,το παρέλαβα πολύ γρήγορα- δεν το περίμενα!Πότε ήταν που μιλήσαμε στο τηλέφωνο-χτες;Κάποιες φορές τα ΕΛΤΑ με εκπλήσσουν.

Μαρία μου,σ΄ευχαριστώ πολύ!Είναι υπέροχα και η χαρά μου μεγάλη,άλλωστε σε ποιον δεν αρέσουν τα δωράκια!

Έχει και συνέχειααααα.....

Ανοίγοντας το κουτάκι,κοιτάξτε τι βρήκα! Τα καρυδάκια της Ελβίρας!
Κατέφθασαν τη στιγμή που έπρεπε-έπινα το καφεδάκι μου και το συνόδεψαν γλυκά.Είναι φανταστικά στη γεύση-δεν έμεινα σε ένα χιχι...

Το μπουκαλάκι είχε κι αυτό, το γλυκό περιεχόμενό του-λικεράκι!Το δοκίμασα,πολύ καλό,γλυκόπιοτο,δεν ξέρω τι είναι-μήπως καρυδάκι ασσορτί με τα γλυκάκια;

Στην υγειά σου,Μαράκι και στην υγεία όλων των φιλενάδων της blog-o-γειτονιάς μας!

Χίλια ευχαριστώ για το δωράκι και τις γλυκές εκπλήξεις!

Το τρίτο στεφάνι

2011-11-07T23:24:00.001+02:00

Πασίγνωστο μυθιστόρημα του Κώστα Ταχτσή,πολυπρόσωπο,μια απεικόνιση της ελληνικής κοινωνίας.
Τα γεγονότα διαδραματίζονται κυρίως την εποχή του μεσοπόλεμου και της κατοχής και οι κύριοι πρωταγωνιστές είναι δυο γυναίκες:Η Εκάβη και η Νίνα,που μέσα από τις προσωπικές τους ιστορίες μας περιγράφουν την εποχή.
Το έργο έχει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία,ο ίδιος δε ο συγγραφέας είχε αποκαλύψει ότι ο χαρακτήρας της Εκάβης Λόγγου βασίζεται απόλυτα στη γιαγιά του,που τον μεγάλωσε.
Η πρώτη επαφή μου με το έργο ήταν ραδιοφωνική,με απόδοση των χαρακτήρων από τη Ρένα Βλαχοπούλου(Νίνα) και τη Σμαρώ Στεφανίδου(Εκάβη).Πολύ αργότερα αγόρασα το βιβλίο και πραγματικά απόλαυσα την αφήγηση χωρίς διακοπή.Σήμερα κυκλοφορεί με διαφορετικό εξώφυλλο και από διαφορετικό εκδοτικό οίκο.
Και βέβαια παρακολούθησα τη σειρά στην τηλεόραση και κατα καιρούς ανοίγω και πάλι το βιβλίο για μια νέα ανάγνωση.

Έλειψα για μια εβδομάδα,ανειλημμένες υποχρεώσεις,μα χάρηκα πολύ,γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να παρακολουθήσω την παράσταση στο "Παλλάς".
Αφηγηματική η μορφή με λίγα,αφαιρετικά σκηνικά και με καλούς ηθοποιούς να ερμηνεύουν τους χαρακτήρες.
Διάβασα κάποιες κριτικές όχι και τόσο θετικές για την επίπεδη απόδοση του βιβλίου.Προσωπικά μου άρεσε πολύ,για μια ακόμη φορά ήταν σαν να ζούσα και πάλι στον κόσμο της αφήγησης του συγγραφέα,αφού μέσα σε μια παράσταση δόθηκε όλο το εύρος του βιβλίου.Η διάρκεια μεγάλη,4 ώρες ,αλλά όταν κάτι σ΄αρέσει ούτε που καταλαβαίνεις πώς περνούν.
Η διανομή των ρόλων πολύ καλή με εξαιρετικές τη Φιλαρέτη Κομνηνού σαν Νίνα και τη Νένα Μεντή σαν Εκάβη.
Ιδιαίτερα μου άρεσε ο Γιάννης Στάνκολγου,που έδωσε μια πολύ καλή ερμηνεία στο ρόλο του Δημήτρη,γιου της Εκάβης.

Θύμηση-Αφύπνιση

2011-10-27T00:04:00.005+03:00

Τιμή στην Ελληνίδα-πάντα πρωτοπόρος στους αγώνες χτες και σήμερα.
Κι οι μάνες τα κοφτά γκρεμνά σαν παναγιές τ΄ανέβαιναν
.........................................................................
και τις αεροτραμπάλιζε ο άνεμος φορτωμένες
......................................................................
μ΄αυτές αντροπατώντας,ψηλά,πέτρα την πέτρα.....
(Οι γυναίκες της Πίνδου-Νικηφόρος Βρεττάκος)
Ο Χ Ι στη λήθη...

...πάντα να θυμόμαστε:

ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ ΜΟΥ στα βουνά
και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους
και πάνω τους η μνήμη καίει
άκαυτη βάτος.
Μνήμη του λαού μου σε λένε Πίνδο......
.........................................................
Ήρθαν
ντυμένοι "φίλοι"
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας.
Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.
..................................................................
τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας.
Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε
παρά μόνο σίδερο και φωτιά.
......................................................
Ήρθαν
................................
Και τη σάρκα μου στα δύο μοιράζοντας
...........................................
Και την ηχώ σταλμένη από τα περασμένα
όλοι ακούσαμε και γνωρίσαμε.
................................................
Για μας,για μας το ματωμένο σίδερο
κι η τριπλά εργασμένη προδοσία.
..........................................
Αδελφοί μας εγέλασαν!
............................................
....ο πάντοτε αφανής δικός μας Ιούδας!
.............................................
Μηχανές αέρος τον απάγουνε
.....................................................
στα Ηλύσια μέσα και στους Λευκούς Οίκους τον αποθέτουνε...
...........................................................
Αλλά πόρος κανείς για να περάσει ο ήλιος τη φήμη του στο μέλλον.
Και ημέρα Κρίσεως καμιά,επειδή
εμείς αδελφοί,εμείς η μέρα της Κρίσεως....
...................................................
Των φονιάδων το αίμα με φως
ξεπληρώνω
...........................................
Κι η αχτίδα του ήλιου γίνηκεν,ιδέστε
ο μίτος του Θανάτου!
(επιλεγμένα αποσπάσματα από το Άξιον Εστί,Τα Πάθη-Οδυσσέας Ελύτης)

ΧΩΡΙΣ ΤΙΤΛΟ
Δε νοιάζομαι
Γιατί με ζώνει
Η καταχνιά
Αφού οι βουνοκορφές
Είναι και θα ΄ναι πάντα
ΕΚΕΙ!

ΕΛΠΙΔΑ
........................
Αλλά η ρίζα εκεί αποκάτω
Μεγαλώνει
Και δυναμώνει,δυναμώνει,δυναμώνει.
(Κάρλος Κορτέζ)

Κρέμα προσώπου με βούτυρο καριτέ

2011-10-22T02:36:00.006+03:00

Μια κρεμούλα για το πρόσωπο,λίγο πιο ενισχυμένη για τις κρύες ημέρες του χειμώνα και καθόλου λιπαρή.
Αυτή τη φορά την έφτιαξα με emulsifier αντί για κερί μέλισσας και μολονότι περιέχει ελαιόλαδο,δεν είναι καθόλου λιπαρή.

Η ΣΥΝΤΑΓΗ
____________________

10 ml ελαιόλαδο,
5 ml καστορέλαιο,
3 ml έλαιο jojoba,
6 ml shea butter(βούτυρο καριτέ)*,
8 ml emulsifier,
2 blister(καψουλίτσες) βιταμίνη Ε,

5 ml γλυκερίνη,
5 ml τζελ αλόης,
55m ml δυνατό έγχυμα με πράσινο τσάι,χαμομήλι,τζίντζερ,

αιθέρια έλαια:
5 σταγ. γεράνι,
5 σταγ. γιασεμί,
5 σταγ. τριαντάφυλλο,
5 σταγ. αγιόκλημα

Σε μπεν μαρί ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο,,το καστορέλαιο,το καριτέ και το emulsifier.To λάδι jojoba το προσθέτουμε,όταν το βγάλουμε από το μπεν μαρί,όπως και τη βιταμίνη.
Επειδή το έγχυμα βοτάνων,το είχα φτιάξει αρκετές ώρες πριν,για να γίνει πολύ δυνατό,το ζέστανα ελαφρά στο μπεν μαρί .Τα λάδια και το έγχυμα πρέπει να έχουν την ίδια θερμοκρασία,προσωπικά δεν έχω θερμόμετρο απλά εμπειρικά αρχίζω να τα αναμιγνύω.
Ρίχνουμε σιγά σιγά το έγχυμα στα λάδια ανακατεύοντας συνεχώς.Συνεχίζουμε το ανακάτεμα ή με μικρό μιξεράκι ή αν δεν έχετε με κουταλάκι.΄Οταν κρυώσει λίγο προσθέτουμε τα αιθέρια έλαια,συνεχίζουμε το χτύπημα μέχρι να κρυώσει αρκετά.Βάζουμε σε βαζάκι και το κλείνουμε,όταν η κρέμα κρυώσει εντελώς.

--------------------------------------------------------------------

Πριν λίγες μέρες έφτιαξα και μια κηραλοιφή για τα σκασμένα χειλάκια του μικρούλη μας.Είναι προτιμότερη από τα διάφορα χημικά σκευάσματα,επίσης είναι τέλεια για μικροεγκαύματα.

7 κ. σ. ελαιόλαδο,
1 κ. σ. τριμμένο κερί μέλισσας,
2 κάψουλες βιταμίνη Ε,
3 στ αιθέριο χαμομήλι,

Αυτή η κρέμα δεν περιέχει καθόλου έγχυμα-την φτιάχνουμε με τον ίδιο τρόπο,όπως την προηγούμενη.
Αν έχετε βαλσαμέλαιο,η επουλωτική της δύναμη στα εγκαύματα θα είναι ακόμη καλύτερη.Προσθέστε και αιθέριο λεβάντας.

* Το βούτυρο καριτέ είναι φυσικό προϊόν,παράγεται στην Αφρική από τους καρπούς του δέντρου karite.Είναι πλούσιο σε βιταμίνες A,D,E,F,K,αποτελεσματικό για τα σημάδια γήρανσης,την αφυδάτωση,τις δύσκολες περιβαλλοντικές συνθήκες,τους ερεθισμούς της επιδερμίδας.

Να περάσετε ένα όμορφο Σ/Κ!

update:
___________
Είδα στα σχόλια,ότι με ρωτάτε πού βρίσκουμε τα υλικά.
Τα περισσότερα υπάρχουν στα καταστήματα βιολογικών.Εκεί που έχω βρει μεγάλη ποικιλία είναι το κατάστημα στο Σύνταγμα-δε θυμάμαι καλά την οδό,είναι Νίκης ή Βουλής με κατεύθυνση προς Μητροπόλεως
Το καλοκαίρι παρήγγειλα διαδυκτιακά από το Ορέστης craft center αρκετά υλικά για σαπούνι μεταξύ τους και καριτέ.
Για τις κρέμες έχω αγοράσει βούτυρο καριτέ,βιολογικό πάλι μέσω ίντερνετ από ένα μαγαζάκι στην Καρδίτσα.Έχει αρκετά βιολογικά προϊόντα,λίγο ακριβούτσικα,αλλά πολύ καλή ποιότητα.
Eλπίζω να κάλυψα τις απορίες σας.
______________________

Γαλάζιο,όπως θάλασσα

2011-10-18T21:05:00.009+03:00

Ένα ξύλινο τελάρο-το μάζεψα από τα σκουπίδια-γεμάτο με διάφορα μικροπράγματα,που αγόρασα από μικροπωλητή το καλοκαίρι.Εργαλεία διάφορα-κατσαβίδια,τανάλια,πένσα...,ξύλινα αντικείμενα για ζωγράφισμα,βιδες μικρές,μεγάλες,ό,τι μπορείτε να φανταστείτε.Περιμένουν τώρα,να τα αξιοποιήσω.

Το έβαψα,ζωγράφισα,τι άλλο,βαρκούλες και κόλλησα άμμο,πετρούλες και κοχύλια,όπως είχα δει σε διάφορα σπιτάκια στη blog-ο-γειτονιά.Τα καλοκαίρια θα φιλοξενεί τα χρώματα,τα πινέλα,όλα όσα χρειάζομαι για να ζωγραφίζω.
Η μια πλευρά του και η απέναντι,
οι δυο μικρότερες πλευρές.
Πλαστικές,άχαρες γλάστρες ζωγραφίστηκαν με παρόμοιο,θαλασσινό θέμα,όπου φύτεψα λουλουδάκια και
ένα μικρό, πήλινο μπολάκι από παραδοσιακό γιαούρτι συμπλήρωσε τις γαλάζιες νότες.

Γυαλόξυλα,τούλι,ύφασμα και powertex

2011-10-14T13:15:00.009+03:00

Δυο ξύλα που βρήκα στην παραλία ενώθηκαν με ξυλόκολλα,βάφτηκαν με μεταλλικά ακρυλικά και πάνω τους έφτιαξα αυτή την κοπελιά με τα λουλούδια.
Ο βασικός σκελετός έγινε με σύρμα,γύρω του τύλιξα αλουμινόχαρτο και στη συνέχεια πάλι τύλιγμα με γάζα εμποτισμένη σε powertex.Πριν στεγνώσει την έβαλα πάνω στο ξύλο να κολλήσει και την επόμενη συνέχισα με το ντύσιμο.
Το powertex σκληραίνει τα υφάσματα και λειτουργεί όπως η κόλλα,αλλά αν δεν έχετε μην στενοχωριέστε,την ίδια δουλειά κάνει και η αραιωμένη ξυλόκολλα-είναι και φτηνότερη.Θυμάστε την κουκλίτσα,που είχα φτιάξει;Ήταν αποκλειστικά με κόλλα,το αποτέλεσμα ίδιο.

Στο κεφάλι μετά απ΄ όλα τα παραπάνω, αφού στέγνωσε,πέρασα gesso-το ίδιο μπορεί να γίνει και με στόκο.Για μαλλιά χρησιμοποίησα κίτρινο σπάγγο σκληραίνοντάς τον με το powertex.Όπου υπάρχει ύφασμα πάντα αυτό το υλικό.
Τα λουλούδια τα έφτιαξα κόβοντας λωρίδες από μια παλιά μαξιλαροθήκη και διαμορφώνοντάς τα τά έβαλα στο ξύλο.
Το φόρεμα είναι από τούλι μπομπονιέρας.
Τα έβαψα όλα με μεταλλικά ακρυλικά για περισσότερη λάμψη.

Την επόμενη φορά θα φωτογραφήσω τη διαδικασία,πάλι ξέχασα.

Το κουτί

2011-10-11T00:54:00.009+03:00

Ένα παλιό,μισοσκουριασμένο κουτί βρήκα στο πατρικό μου.Θυμάμαι...,ήταν ένα από τα πολλά κουτιά με μπισκοτάκια,που πάντα μου έφερνε ο πατέρας μου επιστρέφοντας από τα ταξίδια του.Πάντα συνοδεύονταν από μεγάλα δοχεία αγγλικής μαρμελάδας,από μικρή αγαπούσα ιδιαίτερα τα γλυκά.
Κάτι θα είχε κρατήσει εκεί μέσα η μαμά μου,τίποτα δεν πετούσε-ακολουθώ την ίδια τακτική συσσωρεύοντας διάφορα και κινδυνεύοντας να γίνει το σπίτι αποθήκη.
Γεμάτο καρτ ποστάλ περασμένων δεκαετιών,διάφορα χαρτάκια με σημειώσεις,ένα παλιό ημερολόγιο του ΄53.Ένα προς ένα τα κοίταζα,διάβασα όσα είχαν κάτι γραμμένο,θυμήθηκα...
Κάρτες προς τους γονείς μου από τη δεκαετία του ΄50,
κάρτες για μένα από τη δεκαετία του ΄60,

μια τσαλακωμένη φωτογραφία μου ανάμεσα σε ξαδέλφια,από γυμναστικές επιδείξεις του σχολείου.Μικρή ακόμη με το συνομήλικό μου Αντώνη,είχαμε πάει να δούμε τον αδερφό του Γιάννη.Ο φιόγκος στο κεφάλι,μου θύμισε μια σχετική ανάρτηση τηςΙΖΑΣ ,που είχα στείλει μια άλλη φωτογραφία.

Η γλυκιά Έφη μου έκανε την τιμή και μου χάρισε αυτά τα δυο βραβεία.
Για τον εαυτό μου έχω γράψει σε κάποιες αναρτήσεις , επίσης και στο προφίλ μου.

Αφιερωμένα σε όλες τις φίλες,που μου κρατούν συντροφιά!

Έφη μου σ΄ευχαριστώ πολύ!

UPDATE:

Τα δυο βραβεία μου τα χάρισε και η καλή φίλη,η γλυκιά Μαρία(decoupage addict).
Σ΄ευχαριστώ πολύ!
Και όπως είδα και κάπου αλλού γραμμένο,αυτό το γλυκούλι ροζουλί,πάντα το χάζευα σε άλλα σπιτάκια.Τώρα στολίζει και το δικό μου.

Ταξιδάκι συνέχεια

2011-10-08T13:56:00.010+03:00

Αφήσαμε το Ναύπλιο και στην Κόρινθο πήραμε το δρόμο προς Πάτρα.Μεγάλη ταλαιπωρία η διαδρομή,εθνική οδό την ονομάζουν,μα με μια λωρίδα μόνο στο μεγαλύτερο μήκος της και το κερασάκι.....πληρώνεις και διόδια για ανύπαρκτο δρόμο.Περάσαμε τη γέφυρα,πρώτη μας φορά,διασχίσαμε την Αιτωλοακαρνανία με μια μικρή στάση για καφεδάκι στην Αμφιλοχία.
Ναι,ίσως το καταλάβατε,τελικός προορισμός η Πρέβεζα,πρώτη φορά κι εδώ,αλλά τώρα εδώ μένει ο εγγονός μας.Μου άρεσε η πόλη,έχει το δικό της χρώμα και λιμάνι γεμάτο με μικρά και μεγαλύτερα σκάφη.Καφεδάκι και ψαράκι και μετά...
περίπατος στα στενά δρομάκια με την αγορά,τα ταβερνάκια,τα παλιά όμορφα σπίτια,
το παλιό ρολόι του Αγίου Χαράλαμπου,
το κάστρο,που σήμερα φιλοξενεί στρατόπεδο.
Δυο μέρες μείναμε μαζί με τα παιδιά και το μικρούλη μας.Μεγάλωσε και τρέχει,δεν τον προλαβαίνεις,θέλει να δει,να ανακαλύψει το κόσμο γύρω του.Μας ξετρέλανε με τα γελάκια και τις σκανδαλιές του.
Η επιστροφή μέσω Ιωαννίνων ,γιατί είναι πιο σύντομη για το σπίτι μας.Έτσι ελπίζαμε,αλλά εκ παραδρομής προσπεράσαμε την έξοδο της Εγνατίας στο Μέτσοβο κι έτσι φτάσαμε ως τα Γρεβενά για να κατεβούμε Καλαμπάκα-Τρίκαλα-Λάρισα και να βρούμε μετά από μεγάλη κούραση την εθνική.
Δεν είχα ξαναδιασχίσει στη ζωή μου τόσα τούνελ-λίγα μέτρα ήλιο και πάλι στοά,ατέλειωτα χιλιόμετρα ήταν ο ορεινός όγκος.Τελευταία φωτογραφία τα Μετέωρα και μετά αποκαμωμένη πήρα έναν υπνάκο.

Το τούνελ της φωτογραφίας είναι από την υποθαλάσσια στο Άκτιο.

Επιστροφή

2011-10-07T00:39:00.009+03:00

Επιστρέψαμε απόψε από το ταξιδάκι μας,σύντομο βέβαια,αλλά με ευχάριστες αναμνήσεις.
Το Ναύπλιο ήταν ο αρχικός προορισμός,πόλη γνωστή ,αφού από τα νιάτα μας το έχουμε επισκεφτεί πολλές φορές.Μάλιστα στα γυμνασιακά μας χρόνια σχεδόν κάθε χρόνο εδώ μας έφερναν ημερήσια εκδρομή.
Αυτή τη φορά παραλείψαμε κάποιους προορισμούς και προτιμήσαμε να...

...περιπλανηθούμε στα πανέμορφα στενά της πόλης,να ζήσουμε την καθημερινότητά της,
να δούμε τις όμορφες γωνιές της.
Η βουλή του απελευθερωμένου ελληνικού κράτους στην πρώτη πρωτεύουσά του.
Το πρώτο ελληνικό γυμνάσιο επί Όθωνος,που σήμερα στεγάζει το δημαρχείο.
Το ξενοδοχείο λίγο έξω από την πόλη,χτισμένο σύμφωνα με την αρχιτεκτονική των παλαιών κτισμάτων της πόλης μάς προσέφερε την ξεκούραση,που χρειαζόμαστε.Τα δωμάτια άνετα ,ενώ πλάι στην πισίνα χαλάρωση με καφεδάκι.

Σε κάθε γωνιά πράσινο και λουλούδια-στην πρώτη ένα μικρό αίθριο με φυτά αρμονικά φυτεμένα στις γωνιές,αλλά και ολόγυρα.Μετά το πρωινό, με το καφεδάκι ανά χείρας φιλοξενούσε τους καπνιστές.Το άρωμα των γιασεμιών μοναδικά μεθυστικό!
Τριγύρω δέντρα πολλά, φοίνικες,λεύκες και φυσικά εσπεριδοειδή,όπως σε κάθε σπιθαμή της αργολικής γης.Αγουρωπά λεμόνια,πορτοκάλια,αλλά και μερικά ώριμα κρέμονταν από τα κλαδιά.

Δεν τελείωσε ακόμη,το ταξίδι συνεχίστηκε.....

Ταξιδάκι

2011-09-29T22:38:00.002+03:00

Φίλες μου σας αφήνω για μια βδομαδούλα,πάω ταξιδάκι εντός των τειχών.Χρειαζόμαστε μια αλλαγή από τα καθημερινά.Περισσότερο τη χρειάζεται ο άντρας μου,άλλωστε εγώ ήδη πήγα την εκδρομούλα μου το Μάιο.
Καλό μήνα σας εύχομαι!

Οι γυναίκες της Κυριακής:εικόνες της Χαλκίδας

2011-09-26T18:04:00.009+03:00

Τράβηξα από το ράφι ένα βιβλίο διαβασμένο από καιρό.που περιγράφει τη Χαλκίδα του μεσοπόλεμου και μετά απ΄αυτόν.Ήθελα γι΄άλλη μια φορά να θυμηθώ,να ταξιδέψω στα μονοπάτια της ιστορικής μνήμης,αυτή τη φορά του τόπου μου.
Μέσα από τις περιγραφές εικόνες οικείες ξεπηδούν,τοπωνύμια γνωστά:Κουρέντι,Σουβάλα,Κοκκινο σπίτι,αγορά της Ερμού και πάνω αγορά( μαγαζιά με την ίδια επωνυμία συναντούμε και σήμερα),γέφυρα,Καράμπαμπας,κάστρο,τελωνείο,σιδηροδρομικός σταθμός...... καθώς και ονόματα οικογενειών της πόλης.

Άνθρωποι καθημερινοί οι ήρωες,άλλοι ντόπιοι κι άλλοι που η μοίρα τούς έφερε στα στενά της πόλης.Παλεύουν,μοχθούν για μια καλύτερη ζωή.
Στο πρώτο μέρος ο Γιασεμής κι η Φωτεινή,οι ιστορίες τους μέχρι τη γνωριμία και το παντοτινό τους δέσιμο.Παράλληλα μικρά κεφάλαια για τη Μέλπω και το Ριτς,που από το δεύτερο μέρος ξετυλίγουν πλήρως τη δική τους ιστορία.
Η ζωή στη Χαλκίδα του μεσοπόλεμου,τα όνειρα,τα πάθη κι οι πόθοι απλών ανθρώπων,η πανούκλα του ΄26,η οικονομική κρίση του ΄29 και μετά...ο πόλεμος,που ανέτρεψε τη ζωή,ο εμφύλιος,η απελευθέρωση,το "σωτήριον" σχέδιο Μάρσαλ.
Τέλος του πολέμου κι ο κόσμος γιορτάζει την απελευθέρωση,θα είναι όμως πάντα υποταγμένος σε αποφάσεις αλλοεθνών,που ύφαιναν τη μελλοντική τους ελευθερία(;).
Μέσα από διηγήσεις βρίσκουμε αναφορές στο Νegroponte,τη Χαλκίδα της ενετοκρατίας.
Στο τρίτο μια περιγραφή για την Αιδηψό του τότε γεμάτη αίγλη και μια συνάντηση υψηλά ιστάμενων στο τσιφλίκι του Μπαίκερ στο Προκόπι(Άγιος Ιωάννης Ρώσσος).
Αυτή τη φορά πέρα από τις προσωπικές ιστορίες των προσώπων,στάθηκα πιο πολύ στα ιστορικά γεγονότα,που γεμίζουν τις σελίδες:πράξεις,αφηγήσεις και καθημερινές συνήθειες.

Εντυπωσιάστηκα με άρθρο,που έγραψε σε τοπική εφημερίδα τέλη του ΄38 ο "Εύριπος":

"Το πάθος των λίγων να πιστεύουν πως θα κατακτήσουν τους πολλούς ξεκίνησε από τη Μαντζουρία το Σεπτέμβρη του 1931.
Οι Γερμανοί πάντα αγαπούσαν το έθνος τους και την πειθαρχία.Θέλουνε εκδίκηση για την ήττα τους στον Α΄παγκόσμιο πόλεμο...............................................
Σήμερα η Γερμανία,αύριο ο κόσμος".

Τώρα αυτές τις μέρες και πάλι αυτή η χώρα στο προσκήνιο.Προσπαθεί να επιβληθεί,να καθυποτάξει λαούς όχι με συμβατικά όπλα,μα με ένα διαφορετικό τρόπο.Να συντρίψει οικονομικά,να καταβάλει κάθε ελεύθερο,περήφανο λαό.
Τα εφιαλτικά σημάδια δείχνουν τον ένα δρόμο.Η ώρα των ανέμων έχει πλησιάσει επικίνδυνα.

Στις φωτογραφίες η πόλη(παραλία) σήμερα και τη δεκαετία του ΄40.Η δεύτερη είναι από δικό μου άλμπουμ-στη μέση η μαμά μου.
Το βίντεο όπως και η φωτογραφία της πόλης από το διαδίκτυο.

Φθινοπωρινά

2011-09-22T01:26:00.010+03:00

Επίσημα πλέον φθινόπωρο με τη σφραγίδα της φθινοπωρινής ισημερίας ή αστρικής ημέρας κατά την αστρονομία.
Ο καιρός απόλυτα εναρμονισμένος από χτες:γκρίζος ως μαύρος,βαρύς ο ουρανός,αστραπόβροντα,καταιγίδες και ατέλειωτη,ρυθμική βροχούλα.
Ακόμη να συνέλθω από τις "δύσκολες,καλοκαιρινές ενασχολήσεις μου"....
......ξεδιάλεγμα δλδ γυαλόξυλων,που καθημερινά έφερνα σπίτι μετά το μπανάκι,πέρα από τις εξορμήσεις,που είχαν αυτόν τον σκοπό.
Με τα μικρά τετράγωνα και παραλληλόγραμμα έφτιαξα πινακάκια άλλοτε χρησιμοποιώντας ένα,άλλοτε ενώνοντας μερικά με ξυλόκολλα.

Τα σημερινά έχουν χρώμα φθινοπωρινό.

Τρία,άνισα χρειάστηκα για τα φύλλα που πέφτουν,

ένα λίγο πιο μεγάλο για το φυλλοβόλο δέντρο.Πριν το ζωγραφίσω πέρασα την επιφάνεια με ξυλόστοκο και τελείωσα με αραιωμένο ακρυλικό(ωμή όμπρα) σαν πατίνα.

Σ΄αυτό ακολούθησα άλλη τεχνική:κόλλησα χαρτοπετσέτα φαγητού,λευκή χωρίς να την στρώσω καλά,για να κάνει πτυχώσεις,έφτιαξα με σπάγγο τα δεντράκια δεξιά κι αριστερά και μετά ζωγράφισα.Στο τελείωμα, πέρα από την όμπρα,πέρασα και αραιωμένη,χρυσή πατίνα.

Από κοντά η μια πλευρά

και η άλλη.

Για το τέλος μια μεγάλη πέτρα ζωγραφισμένη -θέμα η βροχή.Το γκρι χρώμα της ταίριαζε στην ατμόσφαιρα μιας φθινοπωρινής,βροχερής ημέρας.

Επιστροφή

2011-09-18T23:24:00.005+03:00

Επέστρεψα κι εγώ στη χειμερινή μου βάση.Σκέφτομαι από πού ν΄αρχίσω,αλλά πρώτα είπα να κάνω την αναρτησούλα μου-επιτέλους όλα δουλεύουν και πάλι.
Μερικές φωτογραφίες από την αυλή,που πολύ μου άρεσαν.
Το χρώμα των φθινοπωρινών φύλλων,

κιτρινοπορτοκαλοκόκκινο-ανεπανάληπτη η φύση,

ένα αγιόκλημα,που βρήκε πρόσφορη αγκαλιά στου φοίνικα τον κορμό,

η γερασμένη τζανεριά με τον κούφιο κορμό.Της έριχνα νερό και μου άρεσε να το κοιτάζω να ξεχύνεται.

Θα επανέλθω με τις δημιουργίες μου,προς το παρόν κοιτάζω να συμμαζευτώ.

Η μεγάλη αγαπημένη

2011-09-05T23:45:00.006+03:00

Η θάλασσα είναι συνυφασμένη με τη χώρα μας.Η απεραντοσύνη της συγκινεί και δελεάζει.
Πάντα ήταν,είναι και στους αιώνες θα αποτελεί πηγή έμπνευσης-έγινε πεζό με την πένα του συγγραφέα,τραγούδι με την ευαισθησία του ποιητή και πίνακας με το χρωστήρα του ζωγράφου.
Η δική μας θάλασσα,που ομορφότερη δεν υπάρχει,διάσπαρτη με νησιά,νησάκια,νησίδες.....

Τότε είπε και γεννήθηκεν η θάλασσα
και είδα και θαύμασα.
Και στη μέση της έσπειρε κόσμους μικρούς
κατ΄εικόνα και ομοίωσή μου:
Ίπποι πέτρινοι με τη χαίτη ορθή.......

Άξιον Εστί:Η Γένεσις

Στο μελτέμι τα ορτσάροντας με κόντρα φλόκους
στο γαρμπή τ΄αρμενίζοντας πόντζα-λαμπάντα....

Άξιον Εστί:Δοξαστικό

Οι λιθιές και τα κύματα χέρι χέρι
......................................................
Τα νησιά με τους έρημους ταρσανάδες
τα νησιά με τα πόσιμα γαλάζια ηφαίστεια...

Άξιον Εστί:Δοξαστικό

Ζωγραφική με ακρυλικά και σπάτουλα σε ξύλο του γυαλού.

Σεπτέμβρης

2011-09-01T03:04:00.007+03:00

Αλλάζουμε εποχή,το καλοκαιράκι δίνει τη θέση του στο φθινόπωρο.Κάποια πρώτα σημάδια της νέας εποχής άρχισαν ήδη να φαίνονται.
Κιτρινοκόκκινα φύλλα,ψυχρούλα και υγρασία πρωί και βράδυ,μερικές ψιχάλες βροχής,που μπορεί να εξελιχθούν σε βροχή,ακόμη και η μυρωδιά της νοτισμένης γης είναι αλλιώτικη.Όλα προμηνύουν το πέρασμα στην καινούρια εποχή.
Ένα μόνο στοιχείο στη φύση παραμένει ακόμη ελκυστικό:η θάλασσα!
Πιο ήρεμη μετά τα μελτέμια,αλλάζει κι αυτή.Πιο βαθύ μπλε το χρώμα της,πιο ήρεμα,ολοκάθαρα και διαυγή τα νερά,μπορείς να δεις μέχρι το βυθό της.
Συνεχίζω το κολύμπι στην έρημη πια παραλία.Σήμερα μόνο εγώ κι ένα ζευγάρι πιο πέρα τη χαιρόμασταν.Ζεστό το νερό ακόμη,δε θέλεις να ξεφύγεις από το αγκάλιασμά του.Τα ψαράκια ξεθαρεύουν από την ησυχία,περνούν πλάι σου.
Να, μερικά....

Σε ξύλα του γυαλού.

Σε πέτρες της θάλασσας.

Η πρώτη του Σεπτέμβρη,μεταίχμιο στην αλλαγή εποχής,είναι η μέρα των γενεθλίων μου.Από τη μια καλοκαίρι ακόμη,που τόσο αγαπώ κι από την άλλη φθινόπωρο με τα υπέροχα ζεστά,γήινα χρώματά του.

Ελάτε,να σας κεράσω-γαλακτομπούρεκο,ελπίζω να σας αρέσει.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ-ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ!!!

Κύματα

2011-08-27T22:42:00.009+03:00

Φέτος τα μελτέμια μάς ήρθαν όψιμα και συνεχίζουν να αναταράζουν τα νερά.Αυτή την εβδομάδα ο αέρας καθόλου δεν κόπασε,φούσκωσε τη θάλασσα,που μόνο από το σπίτι κοιτάζαμε.Πού να τολμήσω να κολυμπήσω!Άδεια η παραλία,τα κύματα έσκαζαν ως τη μέση της αμμουδιάς,όποιος έχει έρθει γνωρίζει ότι έχει μεγάλο πλάτος.
Μας κρατούν συντροφιά με τον ήχο τους,που στην ησυχία της νύχτας πολλαπλασιάζεται,ένα καλό,ρυθμικό νανούρισμα.

Κατέβηκα μόνο για φωτογραφίες και χτες για ξυλάκια,αλλά φορτώθηκα και κάποιες πιο μεγάλες πέτρες και να η μέση-θα ξεκουραστώ και θα περάσει.

Έρχονται αδιάκοπα τα πολύ μεγάλα κύματα και προσπαθώ να συλλάβω τη στιγμή:το γύρισμα,το άφρισμα,το άπλωμα στην άμμο.Πολλές οι φωτογραφίες,αφού άπειρη είμαι.Επέλεξα κάποιες,ελπίζω να σας αρέσουν.Αυτή μ΄αρέσει περισσότερο,αυτό το άφρισμα-ξέρετε πώς μου μοιάζει;Σαν μαρέγκα.........

Τα νερά τραβιούνται κι αφήνουν τα κεντίδια τους από φύκια στην άμμο.

-----------------------------------------------------------------------------------------

Φίλες μου εξακολουθώ να έχω μεγάλο πρόβλημα με την ανάρτηση σχολίων σε αρκετά από τα σπιτάκια σας.Όσες έχετε τύπο σχολίων σαν της Χαράς,της Ανεράιδας,της Εριφύλης-είστε αρκετές-δεν μου επιτρέπεται ο σχολιασμός παρά μόνο ανώνυμα.Με παραπέμπει σε σελίδα,όπου συμπληρώνω τα στοιχεία μου,αλλά μου αποκλείεται η πρόσβαση,αναφέρει ότι πρέπει να χρησιμοποιήσω άλλο λογαριασμό.

Μπορείτε να με βοηθήσετε να καταλάβω τι συμβαίνει;Αυτό το πρόβλημα δημιουργήθηκε από το Μάιο περίπου,πάντως πριν έρθω στην παραλία.

Η γέννηση του τζίτζικα

2011-08-21T16:48:00.007+03:00

Από τα περασμένα καλοκαίρια έβλεπα στα φυτά μας αυτά τα σχεδόν αποξηραμένα με μορφή έντομου,αλλά πού να πλησιάσω-τα φοβάμαι κι αυτά.
Φέτος είπα να ρωτήσω: "τι είναι αυτό-είναι ζωντανό;" Όχι,γιατί αν είναι σαν τα άλλα-τεράστια για μένα έντομα,να φεύγω όσο το δυνατό γρηγορώτερα από το πεδίο δράσης του-άσε που δεν ξέρω και προς ποια κατεύθυνση θα πετάξει.
Πού αλλού να απευθυνθώ,παρά στον άντρα μου,που με καθυσήχασε κοροϊδεύοντάς με συγρόνως.Έτσι γίνεται πάντα-αλήθεια γιατί όλα τα θεωρούν υπερβολικά;
Κι οι δυο σε χωριό μεγαλώσαμε,άσχετα αν γνωρίζω πολύ λίγα από τη φύση.Μαθαίνω έστω και τώρα.
Μέσα σ΄αυτό το περίβλημα-κάτι σαν κουκούλι-μεγαλώνει ο τζίτζικας.Το βρίσκουμε προσκολλημένο σε κλαδιά λουλουδιών μέχρι τη στιγμή της γέννησης.

Ένα πιο κοντινό πλάνο,τι νομίζατε,από απόσταση φωτογράφιζα.

Ήρθε η ώρα!Βγαίνει σιγά σιγά,πρασινούλης και τρυφερός.Μέρες τον παρακολουθούσα γι΄αυτή την πόζα.

Μου ξέφυγε η στιγμή που έφυγε εντελώς από το περίβλημά του.

Άδειο πια,ο τζίτζικας έφυγε και θ΄αρχίσει να σκουραίνει και να αποκτά την τέλεια προσαρμογή με το περιβάλλον.

Επειδή όπου τζίτζικας υπάρχει κι ο μέρμηγκας,μια φωλιά στην άμμο με τα ακάματα,φιλεργατικά μυρμηγκάκια.

Μαζεύουν,μαζεύουν για το χειμώνα-πού καιρός για ανέμελες στιγμές!Χρειάζονται όμως κι αυτές ,τι θα χαρούν στη ζωούλα τους;

Το καταχείμωνο,σύμφωνα με το μύθο,έχουν εξασφαλίσει την τροφή τους και διώχνουν τον καημένο τον τζίτζικα.Καθόλου δε συμφωνώ μ΄αυτό το τέλος,μα καμιά αλληλεγγύη πια!Προτιμώ την εκδοχή που ο τζίτζικας προσκαλεί τα μυρμήγκια για σκι.

Το ίντερνετ εξακολουθεί να με ταλαιπωρεί,το mobile έχει και τις καλές στιγμές του,μου κάνει τη χάρη για μια αναρτησούλα.

Συννεφιασμένη ανατολή

2011-08-08T23:37:00.007+03:00

Η μόνιμη σύνδεση internet,που περίμενα,επιτέλους έγινε!Και κει που έλεγα τέλος στα προβλήματα,καινούρια ήρθαν.Σέρνεταιιιιι.....,μπορώ να σας επισκεφτώ,αλλά για σχόλια ούτε λόγος,δεν ανοίγουν με τίποτα ή δεν μπορώ να δημοσιεύσω το σχόλιό μου.Με το ζόρι άφησα σχόλιο στην Ξανθή και στο δικό μου.Μπορώ να κατεβάζω ό,τι θέλω,αλλά ανέβασμα...μηδέν.Κατέφυγα λοιπόν στο mobile γι΄αυτή την ανάρτηση-τα νεύρα μου,μα είναι δυνατόν;

Η πρωταυγουστιάτικη ανατολή συννεφιασμένη με αέρα,σαν φθινόπωρο έμοιαζε,μα τα χρώματα λιλά και μαβιά-απλά υπέροχα!
Πέρα από τις συνήθειές μου ξύπνησα πολύ νωρίς,μα πολύ νωρίς για μένα κι αντίκρυσα αυτό τον ουρανό μέσα από τα κλαδιά του φοίνικά μας.

Τα φώτα δεν έχουν σβήσει ακόμη,ο ήλιος δε φάνηκε,μόνο η αναλαμπή του βάφει τον ορίζοντα.

Η ατμόσφαιρα καθόλου καθαρή,σύννεφα ξεπετάγονται συνεχώς.

Ο ήλιος πρόβαλε με μια βαθιά χαρακιά από τα σύννεφα,εικόνα όμορφη-τι μέρα κι αυτή!

Η συνέχεια ήταν συννεφιά και αργά το βράδυ βροχή.Πάει πέρασε,οι πρώτες μέρες ήταν έτσι,τώρα ο καιρός θαυμάσιος και συνεχίζουμε να χαιρόμαστε τη θάλασσα.

Ταιριαστό με τα χρώματα της ανατολής το λουλούδι της αυλής,τώρα ξεκίνησε την ανθοφορία του.

Αφού σας είπα τον πόνο μου,πιστεύω να σας αποζημίωσα με τις εικόνες.

Έστω και καθυστερημένα:

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!

Τα πρώτα γενέθλια!

2011-07-26T23:21:00.005+03:00

Πριν ένα χρόνο ήρθε στη ζωή μας ο μικρούλης μας-αλήθεια πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός!
Έχει γίνει πια ένας ζωηρό παιδάκι,αλλά χαρούμενο,κοινωνικό και...απαιτητικό.

Πρώτος χρόνος και σου ευχόμαστε λατρεμένε μας,Άγγελε,να είναι η ζωή σου πάντα γεμάτη γέλιο και χαρά,να είσαι γερός,δυνατός κι ευτυχισμένος!

Τι κι αν δεν είμαστε κοντά σου σ΄αυτή την πρώτη γιορτούλα σου,η ψυχή και σκέψη μας είναι πάντα μαζί σου-σε λατρεύουμε,είναι πρωτόγνωρα τα αισθήματα που νοιώθουμε!

Σε περιμένουμε με λαχτάρα τον Αύγουστο,καλομάθαμε τις λίγες μέρες του Ιουλίου,που σε είχαμε μαζί μας.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Antonio Vivaldi Summer Presto

2011-07-07T23:24:00.001+03:00

Φίλες μου,γεια σας!
Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια στην προηγούμενη ανάρτηση.
Μια μικρή αφιέρωση σε όλες σας για το καλοκαίρι,που άργησε φέτος-μόνο τις τελευταίες μέρες το καταλάβαμε εδώ.

Με πολλή αγάπη!

Διακοπές-θάλασσα!

2011-06-10T01:30:00.008+03:00

"Τα πρώτα μου χρόνια τ΄αξέχαστα,τα ΄ζησα
κοντά στο ακρογιάλι
στη θάλασσα εκεί τη ρηχή και την ήρεμη."
Εδώ κολυμπούσα ,στο μικρό λιμανάκι του Ευβοϊκού χωρίς βραχίονες με λιγοστές ψαρόβαρκες.Τώρα δεν έμεινε τίποτα,ο γιαλός δεν υπάρχει,θυσιάστηκε στο βωμό ....της προόδου-του κέρδους,λέω.
Τα βήματά μου μ΄έφεραν...."στη θάλασσα εκεί την πλατιά,τη μεγάλη",στο Αιγαίο με το μακρινό ορίζοντα,τίποτα δε σκιάζει την απεραντοσύνη.Εδώ "...γρικάς της θάλασσας και τ΄ουρανού τα κάλλη" πιότερο από τον κοντινό ορίζοντα του χωριού μου.

" Έχουμε τόση θάλασσα μπροστά μας"......

"κύματα φεύγουν κι έρχονται

αφρισμένη απόκριση στ΄αυτιά των κοχυλιών".

Το κύμα σπάει αφρίζοντας,γίνεται χιλιάδες κρύσταλλα....

Ο "φλοίσβος φιλί στη χαϊδεμένη του άμμο",κλέβω κι εγώ από το φιλί του,

είναι γλυκό,σε ξελογιάζει,δε θέλεις ποτέ να φύγεις από την αγκαλιά του!

Αποσπάσματα από:Παλαμά,Δημουλά,Σολωμό,Ελύτη.

Φίλες μου,από αύριο θα βρίσκομαι πλάι στην αγαπημένη θάλασσα.Από τη μια χαίρομαι πολύ,μα από την άλλη λυπάμαι,που θα αναγκαστώ να σας αποχωριστώ.

Βρισκόμαστε πολύ μακριά από την τεχνολογία,γραμμές για internet δεν υπάρχουν και η σύνδεση με dial απογοητευτική.

Λέω να δοκιμάσω σύνδεση μέσω κινητού,έψαξα στις εταιρείες,η μια δεν έχει καλή κάλυψη,η άλλη απήντησε ότι είναι πλήρης.Έως τη στιγμή που θα μπορέσω(;)-ελπίζωωωωω- σας αποχαιρετώ γλυκά και σας στέλνω την αγάπη μου.

Να περάσετε όμορφο τριήμερο !

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!

Kάτι καινούριο

2011-06-07T00:28:00.004+03:00

Πέρα από τη ζωγραφική-τελειώνω αυτή την εβδομάδα τα μαθήματα σχεδίου-ασχολήθηκα και με κάτι νέο για μένα.
Είχα αγοράσει προ καιρού ένα σκληρυντικό υφασμάτων DECO festiger και είπα να πειραματιστώ.Έβλεπα δημιουργίες με powertex,αλλά επειδή δεν είχα,χρησιμοποίησα αυτό το υλικό.Το powertex έρχεται ,ήδη το έχω παραγγείλει.
Είχα αυτό το παλιό τζιν του άντρα μου,που έλειπε η ζώνη,την έχω κόψει και την παίρνω μαζί μου για μέτρο,όταν του αγοράζω ρούχα.Ναιιιι,βαριέται φοβερά τις αγορές και τις έχω αναλάβει προσωπικά.
Οι οδηγίες έλεγαν ότι περνάμε το ύφασμα με πινέλο και στη συνέχεια δίνουμε το σχήμα,που θέλουμε.Σε 2-3 μέρες σκληραίνει και μπορούμε να το βάψουμε.Πρόσθεσα και μια παλιά ζώνη,αφού έλειπε η δική του.
Αυτό το πάνω μέρος του τζιν έγινε μια θήκη για περιοδικά,αλλά σκέφτομαι να βάλω τα βαζάκια με χρώματα.Πουθενά δε χωράνε πια.

Μετά από αυτό προχώρησα και έφτιαξα μια κουκλίτσα.Έκανα το σκελετό από χάλκινο σύρμα-δεν τον έφτιαξα μόνη,ο άντρας μου είναι πιο ειδικός και βοήθησε.Έντυσα το συρμάτινο σκελετό με αλουμινόχαρτο και στη συνέχεια πέρασα στο ντύσιμο.Έβαλα ένα ύφασμα στο πάνω μέρος,συγκεκριμένα είναι ειδικό για να φτιάχνεις τυράκι-δεν είχα κάτι άλλο.Τη φούστα και το φουλάρι τα έφτιαξα από ύφασμα μπομπονιέρας.
Τα έβαψα με μεταλλικά ακρυλικά και έδωσα στην κούκλα καθιστή θέση.Στα χέρια κρατά μια ανθοδέσμη φτιαγμένη από χαρτί γκοφρέ,που σκλήρυνα με ατλακόλ.Την ίδια κόλλα χρησιμοποίησα και για μέρος του υφάσματος,αφού το σκληρυντικό ήταν ένα μικρό βαζάκι 150 γρ. και δεν έφτανε.Για μαλλιά έβαλα μαλλί felt,πέρασα με κόλλα και τα έβαψα.Τέλος ζωγράφισα το πρόσωπο.
Δυστυχώς ξέχασα να φωτογραφήσω τα στάδια,γιατί παράλληλα είχα πολλές δουλειές στο σπίτι.Δύσκολη εποχή με τα ρούχα και τα χαλιά.

Μέσα σ΄όλα έφτιαξα και μια κρεμαστρούλα για τον εγγονό,καιρό είχα να του κάνω κάτι.Είχα το ξύλο,σχεδίασα το θέμα,το πέρασα με πάστα διαμόρφωσης και το ζωγράφισα με έντονα χρώματα,για να του τραβούν την προσοχή.

Σαπουνομαγειρέματα-η εύκολη εκδοχή

2011-06-01T01:29:00.007+03:00

Στην ανάρτηση με τον κλασσικό τρόπο παρασκευής σαπουνιού,σας υποσχέθηκα τον πιο απλό και εύκολο.
Γίνεται με λιώσιμο παραδοσιακού σαπουνιού,που στη συνέχεια εμπλουτίζουμε.

Ας δούμε τα υλικά μας:
σαπούνι ελαιόλαδου,παραδοσιακό,

εδώ τριμμένο στον τρίφτη για τις τομάτες(μπορείτε και στο multi)έτοιμο στο σκεύος για μπεν-μαρί,όπου θα το λιώσω,

αφέψημα χαμομήλι με γάλα,αιθέρια,βούτυρο κακάο,βούτυρο carite,μέλι,αλεσμένη βρώμη και ρυζάλευρο.Αυτή τη φορά τα λάδια,που πρόσθεσα είναι σε στερεά μορφή(βούτυρο κακάο και carite),γιατί το σαπουνάκι μου θα το χρησιμοποιήσω για το πρόσωπο και ήθελα ξεχωριστή απαλότητα.
Πρίν τα προσθέσουμε τα λιώνουμε κι αυτά σε μπεν-μαρί και....

έτοιμα τα σαπουνάκια στα μικρά καλούπια-λουλουδάκια.Αυτό το μέγεθος με βολεύει καλύτερα για το πρόσωπο.

Τα έφτιαξα χτες,περιμένω να σκληρύνουν και μετά θα τα ξεφορμάρω και θα περιμένω 1 μήνα,για να τα χρησιμοποιήσω.

2 κουτ. σ. τριμμένο παραδοσιακό σαπούνι

1/4 της κούπας δυνατό αφέψημα χαμομηλιού

2 κουτ. σ. γάλα σκόνη(το διαλύουμε στο χαμομήλι)

1 κουτ. σ. βούτυρο κακάο

1 κουτ. σ. βούτυρο carite

1 κουτ. γ. μέλι

1 κουτ.σ. κουάκερ(βρώμη)

1 κουτ. σ. ρυζάλευρο

30 σταγ. αιθέρια έλαια,έβαλα γιασεμί και γεράνιο

Μέσα στο τριμμένο σαπούνι ρίχνουμε το χαμομήλι-γάλα και τα λιωμένα λάδια και σε χαμηλή θερμοκρασία λιώνουμε(σε μπεν-μαρί,μην ξεχνάτε) ανακατεύοντας τακτικά.Παίρνει αρκετή ώρα,θα το δείτε.Όταν είναι έτοιμο μοιάζει με παχύρευστη κρέμα.Κατεβάζουμε το σκεύος,ρίχνουμε το μέλι,το κουάκερ και το ριζάλευρο ,ανακατεύουμε καλά και τέλος τα αιθέρια έλαια.

Στα σαπουνάκια μου πρόσθεσα κι ένα κουτ. γ. κρέμα προσώπου δικής μου παραγωγής,γι΄αυτό δεν την ανέφερα στα υλικά.Ενίσχυσα ακόμη τις καλλυντικές ιδιότητες του σαπουνιού.

Η βρώμη,πλούσια σε βιταμίνες Β(5,9) και σε μέταλλα,αποτελεί ένα σπουδαίο,αντιγηραντικό καλλυντικό για το δέρμα.

Το ρυζάλευρο,γνωστό από τη ρωμαϊκή εποχή για τις καλλυντικές του ιδιότητες,κάνει το δέρμα μεταξένιο,λαμπερό.Όταν χρησιμοποιείτε βιολογικό ρύζι στο φαγητό,το νερό στο οποίο βράζει,μην το πετάτε.Πλένετε μ΄αυτό το πρόσωπο ή φτιάξτε μια μάσκα προσώπου,προσθέτοντας διάφορα υλικά (καλλυντικό λάδι,ρυζάλευρο για να πήξει,μέλι,αιθέρια).Είναι μια άριστη "τροφή" για το δέρμα.

Το μέλι έχει ενυδατικές,υγροσκοπικές και καθαριστικές ιδιότητες,πλούσιο σε ιχνοστοιχεία και βιταμίνες,καθαρίζει και μαλακώνει το δέρμα.

*******************************************************************************

Φίλες μου,ο blogger ακόμη με βασανίζει και δεν μου επιτρέπει να αφήνω σχόλια σε μερικά από τα σπιτάκια σας.Όπου υπάρχει η ένδειξη ανώνυμος,γράφω έτσι,σε άλλα όμως δεν ξέρω τι να κάνω.Να δούμε,πόσο θα κρατήσει.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!

Αιολική γη-Mοσχονήσια

2011-05-28T12:44:00.014+03:00

Τα Μοσχονήσια είναι μια συστάδα νησίδων και σκοπέλων της Μ. Ασίας,απέναντι από τη Λέσβο.Πρόκειται για τις αρχαίες "Εκατόνησους" ή "Ασκανίους νήσους".
Η μεγαλύτερη λέγεται Μοσχόνησος,από την οποία έλαβε το όνομα η συστάδα.Η απέναντι Μικρασιατική ακτή σχηματίζει το λιμάνι των Κυδωνίων(σημερινό Αϊβαλί),είναι η γνωστή μας Αιολική γη.
Πλάι πλάι στη θάλασσα ο δρόμος,που σε πηγαίνει σ΄ένα απ΄τα νησιά.

Όλα ίδια,σαν να γύριζες το ΄22,έτσι όπως τ΄άφησαν οι Έλληνες .Οι κάτοικοι Τουρκοκρητικοί στην καταγωγή βρέθηκαν εδώ με την ανταλλαγή των πληθυσμών,που έγινε με τη συνθήκη της Λωζάνης(24 Ιουλίου 1923)-πολλοί μιλούν ακόμη ελληνικά.

Πλακόστρωτα καλντερίμια με ελληνικά σπίτια,η ιστορία ζωντανεύει.

Επιστροφή για κάποιους στην πατρογονική εστία,βουλιάζουν στον παλιό,ίδιο αέρα.

Στο περιδιάβασμά μας στα δρομάκια παντού αντικρύζεις σπίτια γεμάτα ρωμιοσύνη,τα περισσότερα κατοικούνται,άλλα αναστηλώνονται.

Ένα τέτοιο μοβ λουλουδάκι(αυτό στις γλάστρες) έφερα από τη γη την εύφορη,την πλούσια,την αιολίδα γη.Το φρόντιζα όλο το ταξίδι κι αυτό άνθιζε συνέχεια.Τώρα σε μια γλαστρούλα δεν έχει λουλούδια,περιμένω να δω πώς θα πάει-μήπως το ξερίζωσα βίαια από τη γη του;

Κι άλλοι έφεραν μαζί τους το ίδιο λουλούδι,ελπίζω να ριζώσει για τα καλά σε καινούρια χώματα.

Ο ναός του Ταξιάρχη τραυματισμένος από το χρόνο ακόμη αντέχει, ευτυχώς χωρίς μιναρέδες,όπως τόσες άλλες εκκλησιές μας.Το εσωτερικό του γεμάτο σκαλωσιές,μάλλον για αναστήλωση πρόκειται.Η είσοδος απαγορεύεται.Από τα παράθυρα παρατηρούμε το εσωτερικό,μόνο η αρχιτεκτονική θυμίζει ναό,τίποτα άλλο δε βλέπεις.

Τα σίδερα στα παράθυρα σκουριασμένα,είναι όμως γεμάτα δεμένα μαντηλάκια-κάθε μαντηλάκι και μια ευχή.Πρώτη φορά έβλεπα αυτή τη συνήθεια-έδεσα το δικό μου μαντηλάκι-χαρτομάντηλο για την ακρίβεια,όπως και τα περισσότερα-έκανα την ευχή μου.

Πλάι στην είσοδο στις πέτρες ανάβουμε κεράκι.Μια γριά τουρκοκρητικιά,που μιλάει ελληνικά,έχει φροντίσει να βρίσκεται στα σκαλιά πουλώντας κεράκια.

Μια κυρία με μικρασιάτικες καταβολές αφήνει ένα μπουκέτο λουλούδια,είναι συγκινημένη.

Πολλοί συνταξιδιώτες σκύβουν,παίρνουν λίγο χώμα,το φυλάσσουν σ΄ένα μαντιλάκι....

"Είναι η ίδια η σάρκα και το πνεύμα της γης τους.Την κρατάμε,την αγγίζουμε,την ψάχνουμε σ΄αυτή τη φούχτα....Μια φυσιολογικά γλυκειά πίστη χύνεται από την αφή μας μες στις φλέβες μας και τις καρδιές μας."

Η μυστική φωνή της γης,που τη λογιάζαμε χαμένη,γίνεται ο ακατάλυτος δεσμός ανάμεσα στις γενιές των προγόνων ,των μεταγενέστερων,εκείνων που θα ακολουθήσουν.

Πρόλογος Άγγελου Σικελιανού στην "Αιολική γη" του Ηλία Βενέζη. Το δεύτερο απόσπασμα σε ελεύθερη απόδοση.

Αντιθέσεις

2011-05-26T22:26:00.003+03:00

Θέλω να ευχαριστήσω τη γλυκιά Κάτια για το βραβείο,που μου χάρισε.Άργησα πολύ,τους λόγους τους γνωρίζεις Κάτια μου.
Σ΄ευχαριστώ πολύ,γλυκιά μου φίλη!
...................................................................................................................................................................

Σε ένα άλλο θέμα θα αναφερθώ τώρα,που πιστεύω μας αγγίζει όλους!
Όλοι οφείλουμε ν΄αντισταθούμε στην κατάσταση,που μας έφεραν οι κρατούντες :

Ξ Ε Π Ο Υ Λ Ι Ε Τ Α Ι Η Π Α Τ Ρ Ι Δ Α!

Θα μείνουμε απλοί θεατές της καταστροφής της χώρας;Θα είμαστε κι εμείς οι βολεμένοι του καναπέ;

Το ποτάμι της οργής εύχομαι να φουσκώσει,να πλημμυρίσει και να παρασύρει όλους και όλα-κάτι νέο πρέπει να γεννηθεί,που θα μας κάνει και πάλι όλους υπερήφανους!

Η απουσία μου

2011-05-23T23:03:00.002+03:00

Φίλες και φίλοι μου χίλια ευχαριστώ για τις ευχές σας στο blog μου,στο mail και στο τηλέφωνο!
Να είστε όλοι καλά με την οικογένειά σας!
Να με συγχωρείτε,που δεν μπόρεσα να σας απαντήσω προσωπικά,αλλά δυστυχώς την παραμονή βρισκόμασταν στο νοσοκομείο και αυτή τη μέρα το μεσημέρι ο πεθερός μου έφυγε για το αιώνιο ταξίδι του.Τις τελευταίες ημέρες δεν πήγαινε καθόλου καλά,ήταν μεγάλος και ο οργανισμός του με τα προβλήματα δεν άντεξε.
Όσο γεμάτος ημερών κι αν φεύγει ο άνθρωπος,δεν παύει ο θάνατός του να προκαλεί πόνο στην οικογένειά του.

Πέρα από τη θλιβερή διαδικασία,έχουμε κι άλλες εκκρεμότητες,γιατί έπρεπε να τακτοποιήσουμε όλα τα έγγραφα-ήταν Σ/Κ βλέπετε και οι υπηρεσίες για τα διαδικαστικά ήταν κλειστές.Έτσι ακόμη και σήμερα τρέχαμε Χαλκίδα-Αμάρυνθο κι ακόμη δεν τελειώσαμε.
Μόλις λήξουν όλες οι υποχρεώσεις, θα είμαι πάλι στην παρεούλα μας.

Καλό ταξίδι,να αναπαύσει ο Θεός την ψυχή του!

2011-05-19T00:43:00.009+03:00

''Γυρεύω το παλιό μου σπίτι
με τ΄αψηλά τα παραθύρια
σκοτεινιασμένα απ΄τον κισσό
γυρεύω την αρχαία κολόνα
που κοίταζε ο θαλασσινός"
Αφηρημένο εντελώς ,αλλά μ΄αυτό θέλω να δείξω τη νοσταλγία για το παλιό σπίτι στην πατρογονική γη της Μ. Ασίας.Το έφτιαξα πριν φύγω για το ταξίδι στη γη τη δική μας,έτσι το φαντάστηκα.

Η περικοκλάδα αγκαλιάζει τους τοίχους,

τα δαντελένια κουρτινάκια ,που θωπευτικά αγκαλιάζει η αύρα,

το κλειδί πλάι στην πόρτα κρεμασμένο,

ανάμεσα στις χορταριασμένες πέτρες στραφταλίζουν μικρά άσπρα ανθάκια.

Πάστα,γυαλόχαρτο,στένσιλ,ακρυλικά,bitumen.

Spina nel cuore (αγκάθι στην καρδιά) το αντίκρυσμά του.

"Καχρ ολοούν σερμπέτ ολανλάρ!"(Ανάθεμα στους αίτιους!)

"Ματωμένα χώματα" Διδώ Σωτηρίου

Eπέστρεψα!

2011-05-17T11:51:00.002+03:00

Επέστρεψα γεμάτη ικανοποίηση,που μπόρεσα να κάνω αυτό το ταξίδι,να περιηγηθώ σε τόπους δικούς μας με ιστορία αιώνων.
Κατάκοπη είμαι,αλλά η κούραση αυτή είναι γλυκιά,άλλωστε διανύσαμε χιλιάδες χιλιόμετρα,διασχίσαμε θάλασσα(σύντομες διαδρομές με ferryboat) από Εύβοια σε Μαγνησία,πέρασμα στον Ελλήσποντο και τη θάλασσα του Μαρμαρά από την ασιατική στην ευρωπαϊκή πλευρά.
Οι πρώτες φωτογραφίες:
Στην Έφεσο με μερικούς από τους συνταξιδιώτες,

με τη Μαρία,τη φίλη μου.

Δυο ώρες περπατούσαμε στην ξενάγηση κι όμως δεν τα είδαμε όλα,θέλεις πολύ χρόνο για να γνωρίσεις αυτή την ιστορική πόλη.

Πατρίδα του μεγάλου Έλληνα υλιστή φιλόσοφου Ηράκλειτου,του ποιητή Καλλίνικου και των μεγάλων ζωγράφων της αρχαιότητας Απελλή και Παράσσου.Μια από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαιότητα,όπου αποθεώθηκε η ελληνορωμαϊκή αρχιτεκτονική.Ο ναός της Αρτέμιδος θεωρείται από τα εφτά θαύματα της αρχαιότητας,δυστυχώς σήμερα μόνο ένας κίονας φαίνεται.

Στο φόντο η βιβλιοθήκη του Κέλσου,που χτίστηκε το πρώτο τέταρτο του 2ου αιώνα μ.Χ. (113-120μΧ).Λειτουργούσε σαν βιβλιοθήκη,αλλά στην πραγματικότητα ήταν ταφικό μνημείο προς τιμή του ρωμαίου συγκλητικού και ανθύπατου της Ασίας Τιβέριου Ιουλίου Κέλσου Πολεμαιάνου.

Έχει μήκος 23 μέτρα και βάθος 17.Στο εσωτερικό της σε πολλές,κατάλληλα διαμορφωμένες και προστατευόμενες εσοχές φυλάσσονταν σε κυλίνδρους 12000 πάπυροι.

Η πρόσοψη με πλούσιο διάκοσμο είχε δύο ορόφους,ενώ το εσωτερικό τρεις.Στην είσοδο υπάρχουν διπλοκίονες με κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού.

Στις κόγχες του πρώτου ορόφου υπάρχουν 4 γυναικεία αγάλματα(αντίγραφα,τα αυθεντικά βρίσκονται στη Βιέννη),που συμβολίζουν τις αρετές του Κέλσου:Σοφία,Αρετή,Επιστήμη,Έννοια.

Ένα τζελ για το προσωπάκι σας

2011-05-06T22:21:00.004+03:00

Φίλες μου,μου λείψατε!
Έλεγα ότι τη γλύτωσα για φέτος και δεν αρρώστησα,αλλά η άνοιξη μού τη φύλαγε.Μια τη Μ. Εβδομάδα και μια τώρα,μετά την πρωτομαγιά.Α πα πα,δε λέω τίποτα άλλη φορά.
Είμαι χαπακωμένη με αντιβίωση,γιατί ως την Κυριακή πρέπει να είμαι εντελώς καλά.Από Δευτέρα θα σας αποχωριστώ και πάλι,φεύγω με τη φίλη μου εκδρομούλα, Σμύρνη-Κωνσταντινούπολη.
Σας αποχαιρετώ λοιπόν με μια τζελ- κρεμούλα ,γιατί θέλω να φροντίζω την ομορφιά σας.Δοκιμάστηκε ήδη και είναι τέλεια.
Χρειάζεται πολύ μικρή,ελάχιστη ποσότητα,δουλεύεται καλά στο πρόσωπο και αφήνει το δέρμα πολύ απαλό.
Μόνη ή κάτω από την κρέμα ημέρας ή την αντηλιακή-είναι κάτι σαν serum .Το βράδυ τη βάζω πάνω από το λαδάκι,που έχω φτιάξει.
Τα υλικά μας:

10 ml ροδόνερο
20 ml πολύ δυνατό έγχυμα από τίλιο και άσπρο τσάι*
1/4 κουτ. γλ. φυτική σιλικόνη (υδατικό έγχυμα από φύκι irish moss)**
5 ml τζελ αλόης
1/4 κουτ. γλ. xanthan gum (ξανθάνη)
20 ml λάδι (κοκτέιλ από: jojoba,νυχτολούλουδο,ρόδι,καστορέλαιο)
1 κάψουλα λεκιθίνη
1 blister βιταμίνη Ε
1 blister βιταμίνη Α
1 blister λάδι ιπποφαές
1/4 κουτ. γλ. βιταμίνη C (ασκορβικό οξύ)
10 σταγ. grapefruit sheed extract
5 σταγ. βάμμα πρόπολης (αλκοολικό εκχύλισμα:1 μέρος πρόπολη - 5 μέρη βότκα.Με την ίδια αναλογία φτιάχνουμε βάμματα βοτάνων)***
30 σταγ. αιθέρια έλαια

Ρίχνουμε λίγο λίγο την xanthan gum στο ροδόνερο και ανακατεύουμε με μιξεράκι πολύυυυ καλά,ώσπου να διαλυθεί.Προσθέτουμε το έγχυμα τίλιο-τσάι μέσα στο οποίο διαλύουμε τη βιταμίνη C και ανακατεύουμε.
Πάντα με το μιξεράκι σε δράση προσθέτουμε το φύκι,την αλόη,τα λάδια μας.
Σειρά έχει η λεκιθίνη ,οι βιταμίνες Α,Ε και το ιπποφαές.
Ρίχνουμε το grapefruit sheed extract και το βάμμα πρόπολης και τα δυο είναι φυσικά συντηρητικά.
Τέλος προσθέτουμε τα αιθέρια,ό,τι σας αρέσουν ή διαθέτετε.Έβαλα γεράνι,τριαντάφυλλο,γιασεμί,λιβάνι,μύρο,πατσουλί,όλα ιδανικά για τις ώριμες επιδερμίδες(έχουμε και μια ηλικία).

Το τζέλ έτοιμο,ένα βαζάκι μεγάλο κι ένα μικρό.Στην αρχή κολλάει λίγο,αλλά μετά αφήνει ένα φιλμ απαλότητας στο δέρμα.

Tips
* Στο έγχυμα χρησιμοποιώ απιονισμένο νερό.Η δοσολογία είναι 1 κουτ. σούπας σε 250 ml(μια κούπα) νερό.Για πιο δυνατό αυξάνουμε τα βότανα.Το άφησα από το μεσημέρι ως το βράδυ και μετά το σούρωσα.

** Το φύκι-2,3 κομματάκια- το έβρασα σε λίγοαπιονισμένο νερό,μέχρι να γίνει σαν τζελ.

***Ρίχνουμε την πρόπολη ή τα βότανα ψιλικομμένα στη βότκα με την αναλογία που αναφέρω και αφήνουμε σε δροσερό,σκοτεινό μέρος για ένα μήνα περίπου-κάτι σαν λικεράκι,η ζάχαρη του λείπει.

****Πάντα προσαρμόζω τις συνταγές στα μέτρα μου,αλλά και ανάλογα με τις πρώτες ύλες που διαθέτω.

Θα τα πούμε πάλι μετά τις 15 του μήνα.

Πρωτομαγιά

2011-04-30T15:08:00.005+03:00

Πρωτομαγιά αύριο,ένας μήνας γεμάτος με γεγονότα, ορόσημο στους αγώνες της εργατικής τάξης,στον αγώνα για μια καλύτερη ζωή.
Από το Μάη του 1886 στο Σικάγο,στις διεκδικήσεις του 1872 στον Καναδά σ΄ένα κορυφαίο γεγονός,στο Μάη του ΄68 στο Παρίσι.
Επίκαιροι αυτοί οι αγώνες σήμερα,που όλα σαρώνονται γύρω μας.Παραδείγματα επαναστατικά,που και στο σημερινό status μάς καλούν,γιατί τίποτα δεν άλλαξε,τα πολιτικά αδιέξοδα παραμένουν και μας καταδυναστεύουν.
Μακρινό φαντάζει το "Παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους",μπορεί όμως να γίνει πράξη σήμερα,που όλα γύρω μας γκρεμίζονται.Πού μπορεί να βγάλει αυτή η εξέγερση;Σίγουρο είναι ότι όλοι μαζί μπορούμε.
Από το 1918 η Ρόζα Λούξεμπουργκ γράφει:
"Η ελευθερία δεν μπορεί να είναι παρά μόνο η ελευθερία εκείνου που σκέφτεται διαφορετικά"

'Ενα νέο όραμα χρειάζεται ο κόσμος μας,με παραδοσιακούς τρόπους τίποτα δεν αλλάζει.Χρειάζεται ένα βήμα προς το μέλλον για τη λύση στο αδιέξοδο του σήμερα.
ΟΧΙ στο " Ή εσύ ή εγώ" που επικρατεί----ΝΑΙ στο "Εσύ κι εγώ".

"Του Μαγιού ροδοφαίνεται η μέρα
που ωραιότερη η φύση ξυπνάει...." Δ. Σολωμός

ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!!!

Η μυστική παπαρούνα

2011-04-27T16:26:00.005+03:00

Εμπνευσμένο από το αγαπημένο μου βιβλίο "Η ζωή εν τάφω" του Στρατή Μυριβήλη.
Ο συγγραφέας το ονομάζει "Το βιβλίο του πολέμου",είναι όμως ένα βαθειά αντιπολεμικό ανάγνωσμα,ένας ύμνος της χαράς της ζωής,της ειρήνης,που αναπολεί .

"'Ηταν ένα λουλούδι εκεί!Συλλογίσου.....Είναι μια παπαρούνα,ανοιγμένη σαν μικρή βελουδένια φούχτα..."
"Είναι ένα ¨ζήτω¨.....μια κόκκινη σημαιούλα της φλογερής ζωής,μια υπόσχεση...είναι μια καλοσημαδιά....
...είναι εκεί,ένα ευτυχισμένο ραντεβού......Σα θα περνώ....νοερά θα γυρίσω να κοιτάξω και θα χαιρετήσω το κόκκινο λουλούδι,το μυστικό λουλούδι..." **

"Η υδρόγειος έγινε πια ένα κουβάρι αγκαθωτό σύρμα.........και τύλιξε την οικουμένη.Είναι ένα σιδερένιο φιδόχορτο,ένα περικοκλάδι δίχως φύλλα,όλο νύχια και δόντια.Ποτίζεται με ζεστό αίμα,θεριεύει κι απλώνει τις κουλούρες του.Τύλιξε τη Γης κι είναι ¨ο ακάνθινος στέφανος του μαρτυρίου της¨". *

".....σήκωσαν ένα προκάλυμμα με γεώσακους.......Είναι τσουβαλάκια φουσκωμένα....Άλλα πάλι κρεμάζουν...μισοαδειανά....κάτου από το δυνατό φεγγάρι".**

...η ψυχή μου σκιρτάει απόψε,πλούσια και χαρούμενη ανάβρα.Κι ας μην έχει πού να δώσει τα νερά της και τα λουλούδια της.**

Την ιδέα την πήρα από τα χαρακτικά του Σπύρου Βασιλείου,που κοσμούν το βιβλίο.

*Απόσπασμα από το κεφάλαιο: "Το περικοκλάδι του πολέμου"

**Τα λοιπά αποσπάσματα από το κεφάλαιο: "Η μυστική παπαρούνα"

Xριστός Ανέστη!

2011-04-24T02:11:00.007+03:00

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Χρόνια πολλά,με αγάπη,φωτεινά και πάντα με υγεία!
Αυγουλάκια περσινά ζωγραφισμένα με ακρυλικά πάνω σε χάρτινα λουλουδάκια.

Μέχρι τελευταία στιγμή δεν είχα φτιάξει τίποτα πασχαλινό και δεν μου ερχόταν καλά.

Κάθισα τη Μ. Πέμπτη αργά και ζωγράφισα με μαρκαδόρους για πιο γρήγορα αυτά τα 4 αυγουλάκια-προσωπάκια.Το ναυτάκι με αυτοσχέδιο καπελάκι από γκοφρέ,η ντίβα με καπελίνο από κουκλάκι,η σπορτίφ με κορδελίτσα και η ίμο με κόκκινο φτερό.

Μια πετρούλα,που έμοιαζε με αυγουλάκι ζωγραφισμένο με ακρυλικά-η μια και η άλλη πλευρά του,χαρίστηκε σε μια μικρή ζουζούνα.

Ελάτε να σας κεράσω παστούλα,τη Δευτέρα γιορτάζει ο άντρας μου.

Θείο Δράμα-Ανάσταση

2011-04-19T19:10:00.009+03:00

Η Πορεία προς το Σταυρό και η Ανάσταση από το Δομήνικο Θεοτοκόπουλο-ΕL GRECO

KΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Nikos Papazoglou Κανείς εδώ δεν τραγουδά

2011-04-18T19:13:00.003+03:00

Πολλά τα αφιερώματα από τους bloggers σ΄αυτό τον καλλιτέχνη. Επέλεξα αυτό το τραγούδι,γιατί είναι το "τραγούδι μας",το αγαπημένο μας,που πάντα χορεύουμε οι δυο μας με τον άντρα μου-πάντα οι δυο μας αυστηρά. ******************************************************************************** ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΠΑΣ!

Διπλή γιορτή!

2011-04-16T01:20:00.006+03:00

Φίλες μου,ελάτε να σας κεράσω! Σήμερα έχει γενέθλια το μικρό μας λουλουδάκι,που είναι πια μανούλα,αλλά φέτος συνέπεσε συγχρόνως και η γιορτή του άντρα της. Να είστε πάντα γεροί κι αγαπημένοι και να χαίρεστε το μικρούλη,που μας έχει ξετρελάνει! Τουρτίτσα σοκολάτα,που πολύ τους αρέσει-πάλι δεν την έφτιαξα,ξέρετε πια,δεν τα πάω καλά με την παρασκευή γλυκών,μόνο να τα απολαμβάνω ξέρω.

Λικεράκι έχω σπιτικό,είναι το 44 με πορτοκάλι και καφέ από το βιβλίο της Κικής.Δοκιμάστε το,έχει εξαιρετική,φίνα γεύση!

Τα τριανταφυλλάκια μου από τα μαθήματα σχεδίου αφιερωμένα και στους δύο εορτάζοντες,που τους περιμένουμε σήμερα για λίγες μέρες,αφού φέτος θα γιορτάσουν το Πάσχα στην Πρέβεζα με την άλλη γιαγιά.

Nα σ΄αγναντεύω θάλασσα

2011-04-14T02:07:00.005+03:00

Η πρώτη μου προσπάθεια με πηλό. Με βασάνισε,δεν ήξερα καλά τον τρόπο να τον ανοίξω σε φύλλο,αλλά ας είναι καλά οι οδηγίες της Μαρίας,τόσο μέσα από το blog της,όσο και μέσω mail. Μαράκι ευχαριστώ πολύ! Ένα κομμάτι ξύλο από τη θάλασσα,που μοιάζει με πέτρα έστεκε κάποια χρόνια στο μπαλκόνι.Φέτος ήρθε η ιδέα:μια κοπελιά θα κάθεται και θ΄αγναντεύει την αγαπημένη θάλασσα.

Βαμμένη με ακρυλικά και στο τελείωμα ένα άγγιγμα με μίξη των χρωμάτων με white platinum για περισσότερη λάμψη.

Πρόσθεσα παίζοντας-κυριολεκτικά-κι άλλα διακοσμητικά στοιχεία κι έριξα μερικές πινελιές από το κυρίαρχο γαλάζιο πάνω στο ξύλο,σαν να αντανάκλαση των νερών.

Ν΄σ΄αγναντεύω θάλασσα,να μη χορταίνω

απ΄το βουνό ψηλά,

στρωτή και καταγάλανη και μέσα να πλουταίνω

απ΄τα μαλάματά σου τα πολλά.

........................................................................

Έτσι να στέκω,θάλασσα,παντοτινέ έρωτά μου

με μάτια να σε χαίρομαι θολά

και να ΄ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά

μου,

πίσω κι αλάργα βάσανα πολλά.

(Κώστας Βάρναλης,πρόλογος στο "Φως που καίει")

Αφιερωμένο στους εραστές της θάλασσας.

Νέμεσις

2011-04-12T23:08:00.002+03:00

Η εβδομάδα των παθών ,ο γολγοθάς έρχεται την επόμενη εβδομάδα. Στην Ιαπωνία ήρθε πολύ νωρίς. Ο θρήνος της μάνας απαράλλαχτος στους αιώνες. Συγκλονιστικό το εξώφυλλο του περιοδικού-δεν κάνω διαφήμιση- είναι από τα έντυπα,που αξίζει να διαβάσεις.

Mάθημα σχεδίου

2011-04-11T01:43:00.003+03:00

Για αρχή,εύχομαι σε όλες-ους μια χαρούμενη,ανοιξιάτικη εβδομάδα! Άρχισα και πάλι μαθήματα με τη Μαριέλα,το β΄κύκλο,που αφορά αποκλειστικά σχέδιο.Στο πρώτο μάθημα έπρεπε να σχεδιάσουμε ένα από τα τρία έργα του Van Gogh.Ξεκίνησα φουριόζα,είχα πολύ χρόνο και είπα να δοκιμάσω και τα τρία. Μια προσωπογραφία του μεγάλου ζωγράφου(εστίαση στο βλέμμα),

ένας περίπατος στο πάρκο της Αρλ(έχω αφαιρέσει το άλλο πρόσωπο),

ο έναστρος ουρανός(εστίαση στον ουρανό).Σας τον δείχνω διορθωμένο σύμφωνα με τις υποδείξεις της δασκάλας μου,που πάντα μου λέει να μη φοβάμαι τα έντονα κοντράστ.

Ήδη ήρθε και το δεύτερο μάθημα ,αλλά ακόμη δεν το έπιασα,μόνο διάβασα.Αυτό τον καιρό πολλή δουλειά στο σπίτι,μια γενική-καλή καλή-για άνοιξη και Πάσχα.

Σαπουνομαγειρέματα

2011-04-08T14:28:00.017+03:00

Σήμερα θα σας μαγειρέψω...σαπουνάκια,τις άλλες νοστιμιές τις αφήνω στις φίλες,που κάθε μέρα μας προτείνουν τα όμορφα φαγητά τους. Μυρωδάτα σαπουνάκια με άρωμα εσπεριδοειδών θα σας φτιάξω με την κρύα μέθοδο 1 κιλό ελαιόλαδο 121 γραμμάρια ΝΑΟΗ (καυστική σόδα 316 γραμμάρια απεσταγμένο νερό 30 γραμμάρια αιθέρια εσπεριδοειδών (λεμόνι,μανταρίνι,περγαμόντο,πορτοκάλι,γκρέιπ φρουτ)

Διαλύουμε την καυστική σόδα στο νερό-ΠΡΟΣΟΧΗ,να φοράτε γάντια και μακρυά το πρόσωπο,αν θέλετε φορέστε μάσκα.Την έβαλα στο νεροχύτη,γεμισα με κρύο νερό και έβαλα το ελαιόλαδο να ζεσταθεί σε μπεν μαρί.Στο λάδι είχα βάλει φλούδες μανταρινιού και το άφησα 15 μέρες,κουνώντας το καθημερινά.

Είχα επίσης έτοιμα ξύσμα νεραντζιού και ένα σφηνάκι λικέρ μανταρίνι-αν θέλετε μπορείτε να προσθέσετε αποξηραμένα,λεπτοκομμένα βότανα.

Τα αιθέρια έτοιμα περιμένουν.

Ρίχνουμε το διάλυμα της σόδας στο λάδι (ποτέ το αντίθετο) σιγά σιγά ανακατεύοντας με το στικ.Συνεχίζουμε να φοράμε γάντια. Συνεχίζουμε το ανακάτεμα και όταν βλέπουμε να πήζει και να κάνει σημάδια στην επιφάνεια(όπως στη φωτογραφία)-tracing λέγεται-ρίχνουμε το ξύσμα,το λικεράκι και ανακατεύουμε πάλι.Σειρά έχουν τα αιθέρια.Ανακατεύουμε πάλι.

Βάζουμε τα σαπουνάκια σε καλουπάκια και τα αφήνουμε δύο ημέρες.Αν δεν έχουμε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μπολάκια,κεσεδάκια,αρκεί να τα αλείψουμε με ελάχιστο λαδάκι,για να ξεφορμαριστούν εύκολα.

Έτοιμα,σε διάφορα σχεδιάκια μικρά και μεγάλα.

Τα σκεπάζουμε με πετσέτα και τα ξεχνάμε για 2 μήνες περίπου,τόσο χρειάζεται για να ωριμάσουν και να πέσει το pH τους.

Οι φωτογραφίες στη διάρκεια της διαδικασίας δεν είναι και τόσο καλές,γιατί δεν είχα...βοηθό,με το ένα χέρι ανακάτευα και το άλλο φωτογράφιζα.

Καλό σας Σ/Κ!!!

Την επόμενη φορά θα σας δείξω ευκολότερο τρόπο παρασκευής με σαπούνι αγνό,χωριάτικο,που λιώνουμε και εμπλουτίζουμε με καλλυντικά λάδια,αιθέρια,βότανα.

Πέρα από ένα φανελάκι

2011-04-06T03:41:00.006+03:00

Αυτό το όνομα έδωσα στον πίνακα,γιατί κύριο θέμα του είναι ένα φανελάκι. Τελευταία με έχει πιάσει μια μανία με τισ μικτές τεχνικές.Έχω μαζέψει πολλά ψιλοαντικείμενα και περιμένουν τη σειρά τους,για να μπουν σε κάποιο πίνακα. Ας δούμε τι έκανα. Έβαψα με άσπρο ακρυλικό ένα σκληρό χαρτόνι.Έφτιαξα στόκο με σκόνη και νερό,πρόσθεσα ατλακόλ,για να κολλήσει καλύτερα και πέρασα όλη την επιφάνεια.Άφησα να στεγνώσει. Πήρα ένα παλιό φανελάκι,έκοψα τα μανίκια και το δίπλωσα.Το κόλλησα με ατλακόλ και πέρασα από πάνω πάλι κόλλα,αραιωμένη με λίγο νερό.Αφού στέγνωσε επανέλαβα και έκανα το ίδιο για τρίτη φορά,ώσπου να σκληρύνει το ύφασμα εντελώς.

Με το στόκο έφτιαξα τα φυλλαράκια,τον κύκλο-σελήνη και στο κάτω μέρος τα σχέδια για πρασινάδα.

Έβαλα στόκο στο εσωτερικό του λαιμού και το έκανα σαν ανάγλυφο,επίσης με τη σπάτουλα έφτιαξα και μερικά φυλλαράκια πάνω στο φανελλάκι.Πρόσθεσα εδώ κι εκεί λίγο στόκο με τη σπάτουλα.Στο χαρτόνι και από τις δυο πλευρές έβαλα πάλι λίγο στόκο και τον σκάλισα με μια οδοντογλυφίδα.

Στο κάτω μέρος πρόσθεσα κι άλλο στόκο και τον χάραξα με τη σπάτουλα.

Χρωμάτισα με άσπρο ακρυλικό,μαύρο,λίγη ώχρα και ασημί.Έβαλα πάλι το χρώμα ,που είχα φτιάξει με το κάμελ, στο εσωτερικό του λαιμού,στο φεγγάρι,στα φύλλα,στο κάτω μέρος.Άπλωσα μια πυκνή στρώση και με πανάκι βρεγμένο με white spirit το σκούπισα.

Στο τέλος ζωγράφισα τα κλαδάκια.

H νέα σελήνη των ευχών

2011-04-03T22:38:00.009+03:00

Φίλες μου,ελάτε να παίξουμε! Ας φτιάξουμε το χάρτη των ευχών με την ευκαιρία της νέας σελήνης στο ζώδιο του Κριού. Το χάρτη τον είδα στο blog της Pinkdreamer και...τσίμπησα.Περισσότερες πληροφορίες στο link,που θα σας πάει στη ροζούλα μάγισσα. Συγκέντρωσα τα υλικά,και για βάση ένα φύλλο από το τετράδιο μουσικής των κοριτσιών-ένα βαλσάκι το τραγουδάκι.Μουσική δε γνωρίζω και δεν ξέρω τι λένε οι νότες. Το πέρασα με ξύλινα μολύβια-ακουαρέλας και άρχισα να κολάω τις εικόνες που διάλεξα και εκφράζουν κρυφές μου επιθυμίες.

Αφού έκανα το κολάζ,με βρεγμένο πινέλο πέρασα το χρώμα και έγινε ακουαρέλα.

Δε θα σας πω τι ευχές κρύβει,άλλωστε θα έπαυαν να είναι κρυφές.

Όλη η διαδικασία μου άρεσε,σαν παιχνιδάκι ήταν-πολύ το διασκέδασα!

ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!

Έστησ΄ο έρωτας χορό με τον ξανθόν Απρίλη

2011-04-01T15:29:00.009+03:00

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!! ************************************************************************************* Κατέβηκα στην αυλή,κάθε μέρα γίνεται,αλλά προχτές μέσα στον ήλιο αλλιώτικη μου φάνηκε.Είναι που αντίκρυσα σημάδια άνοιξης πάνω στα φυτά τριγύρω. Δυο μέρες τώρα βρέχει ασταμάτητα,το ποδαρικό του ο Απρίλης μάς το έκανε με πολύ νερό,καλό είναι για τη γη,για τη σοδειά. Ό,τι και να γίνει η αναγέννηση έχει ξεκινήσει,ανοίξτε παράθυρα και καρδιές στη χαρά της άνοιξης!Στη ροδιά ξεπρόβαλλαν δειλά κόκκινα ματάκια,

στη δάφνη φάνηκαν τ΄άσπρα ανθάκια,έχει την τιμητική της στις γιορτινές μέρες του μήνα,

οι αγαπημένες μου,λευκές ίριδες ολάνθιστες,

ένα ταπεινό αγριολούλουδο με φωτεινό κίτρινο πρόβαλλε και

μια μελισσούλα έλκεται από άλλο αγριολούλουδο και σπεύδει να χαρεί τους χυμούς του.

Ο Απρίλης κ΄η σελήνη μέσα στο άλσος

σμίξαν.Το μεσονύχτι μεθυσμένοι

πέρασαν μ΄ευθυμία.

Και τώρα στη γαλήνη είναι απλωμένη

ρεμβαστική ματιά,η μελαγχολία.

(Φαντασία στο τραγούδι μιας νυχτερινής κιθάρας)

Ένα ποίημα της Μαρίας Πολυδούρη,που ο Απρίλης είναι ο μήνας της και η 1η του η μέρα της,όπως γράφει η ίδια.Γεννήθηκε πρωταπριλιά 1922.

"1η Απριλίου 1922:Να η μέρα μου!Η ημέρα που ήρθα στον κόσμο μέσα σ΄ένα σπιτάκι όμορφο,γεμάτο φως,ημέρα που άκουσα τα πρώτα κελαηδήματα των πουλιών,είδα τα πρώτα ρόδα του έαρος."

Ένα δισκάκι με μπαχαρικά

2011-03-30T17:08:00.005+03:00

Άρχισα πάλι τη νοσταλγία για την Κωνσταντινούπολη,αλησμόνητη θα μου μείνει. Σας έχω νέα,όμως,για φέτος η εκδρομούλα-πάντα με την προϋπόθεση της συμμετοχής-θα γίνει στις χαμένες πατρίδες,Σμύρνη,Αϊβαλί,Κουσάντασι και στην ευρύτερη περιοχή με τις ελληνικές αρχαιότητες.Η επιστροφή θα έχει άρωμα Πόλης! Προς το παρόν μια μικρή γεύση από τα χρώματα και αρώματα της Αιγυπτιακής αγοράς ή αλλιώς της αγοράς των μπαχαρικών.Τι πανδαισία ήταν αυτή,τι μυρωδιές,τι ανατολίτικη ατμόσφαιρα! Από παντού σε καλούσαν να αγοράσεις και πώς ν΄αντισταθείς;Και τι δεν αγόρασα....απ΄όλα,τα ήθελα όλα!Βρήκα ακόμη και λαδάκια για τις καλλυντικές κρεμούλες μου-κι απ΄αυτά πήρα και τα χρησιμοποίησα ήδη.

Μπροστά από τα μαγαζάκια παρατηρείς,ρωτάς,διαλέγεις τι θα προτιμήσεις.Οι πωλητές πολύ εξυπηρετικοί,φιλικοί και πρόθυμοι,ελληνικά γνωρίζουν,μια χαρά τα καταφέρνουν.Τα περισσότερα τα αγοράσαμε από ελληνικό μαγαζάκι.Στη βόλτα με τη φίλη μου,τρυπώσαμε και σ΄άλλα,εκεί ανακάλυψα τα λαδάκια.

Πέρα από τα μπαχαρικά,που στα συσκευάζουν τέλεια- η βαλίτσα καθόλου δεν μύρισε-αγοράσαμε και συσκευασμένα για δωράκια,αλλά και για το σπίτι.Σας το είπα,είμαι ασυγκράτητη στα ψώνια.Ένα τέτοιο δισκάκι βλέπετε μπροστά στη φωτογραφία και...

εδώ το δικό μου με ό,τι έχει απομείνει.Σκεφτόμουν πώς να το αξιοποιήσω,να το πετάξω ούτε συζήτηση.Είναι ξύλινο,εντάξει όχι πολύ καλή ποιότητα,λεπτούλι.Για αρχή το έβαψα μπλε,στο μυαλό μου πάντα είχα θαλασσινό θέμα.

Παρέμεινε αρκετούς μήνες έτσι και τελευταία το θυμήθηκα.

Έκοψα το πλαίσιο από ριζόχαρτο για decoupage,το κόλλησα,αλλά τα χρώματα χάθηκαν σχεδόν, λόγω του πολύ σκούρου φόντου.

Πήρα τα ακρυλικά μου και το ζωγράφισα από πάνω.

Μέσα ζωγράφισα ένα καλοκαιρινό θέμα,μια βαρκούλα σ΄έναν πολύχρωμο ουρανό.

Έτοιμο,είτε σαν δισκάκι είτε σαν μικρός πίνακας-ακόμη δεν αποφάσισα.

Οι φωτογραφίες από την αγορά είναι από το internet,γιατί εκείνη την ημέρα ξέμεινα από μπαταρία-σε κάτι τέτοιες στιγμές φαίνονται οι ερασιτέχνες.

Ένα και δύο και...πολλά αυγουλάκια

2011-03-27T21:13:00.006+03:00

Έχετε αυγουλάκια;Όταν χρησιμοποιείτε στο φαγητό,τα τσόφλια κρατήστε τα. Αυτή την εποχή ο άντρας μου επιστρέφει πάντα με μια τσαντούλα αυγουλάκια φρέσκα,χωριάτικα,βιολογικά από κοτούλες οικόσιτες. Από αυτά κρατάω το κέλυφος,το πλένω καλά με λίγο ξύδι,το στεγνώνω και σπάζοντάς το το φυλάσσω σε βαζάκι. Μάζεψα αρκετά,τώρα έχω αρχίσει δεύτερο γύρο διαδικασίας. Ελάτε να φτιάξουμε πίνακα με την τεχνική eggshell: Πέρασα ένα πολύ σκληρό χαρτόνι με λευκό χρώμα.Όταν στέγνωσε άπλωσα σε όλη την επιφάνεια ατλακόλ,έριξα τα θρυμματισμένα τσόφλια,τα πάτησα με το χέρι να κολλήσουν καλά. Τίναξα το χαρτόνι,για να φύγουν τα περίσσια. Όταν στέγνωσαν καλά πέρασα βερνίκι νερού.

Πήρα τα ακρυλικά μου κι άρχισα τις δοκιμές.Ζωγράφισα ολόκληρο το φόντο και μετά έφτιαξα τα λουλούδια.

Στο τέλος η τεχνική αναφέρει να περάσουμε bitumen,δεν είχα,αλλά η εναλλακτική υπάρχει και γι΄ αυτό το υλικό.

Παίρνουμε την παλιά,κλασσική "κάμελ" σε κρεμώδη μορφή και την διαλύουμε με white spirit-τη ρευστότητα την καταλαβαίνουμε δουλεύοντας,μέτρια να είναι.

Περνάμε ολόκληρο το ζωγραφισμένο πίνακα και τον αφήνουμε να στεγνώσει.Βάζουμε σε πανάκι ή αν θέλουμε απ΄ευθείας στην επιφάνεια white spirit και τρίβουμε απαλά,ώσπου να φανούν τα χρώματα.

Προσοχή,αυτή η διαδικασία να γίνεται σε καλά αεριζόμενο χώρο ή καλύτερα σε μπαλκόνι,αυλή,γιατί η μυρωδιά είναι πολύ έντονη.Προσωπικά μου προκαλεί πονοκέφαλο.

Περνάμε με βερνίκι νερού.

Είναι μια εύκολη,διασκεδαστική τεχνική,απλά χρειάζεται προετοιμασία.

Aναμνήσεις από τη μεγάλη μας γιορτή!

2011-03-24T17:27:00.008+02:00

Αύριο ξημερώνει η μεγάλη,διπλή γιορτή για την πατρίδα μας.Δόξα και τιμή στους ήρωές μας,που με τον αγώνα τους μας πρόσφεραν την ελευθερία μας!
Μέσα από φωτογραφίες περασμένων χρόνων συμμετέχω σ΄αυτόν τον εορτασμό.Ξεκινώντας από τις πιο σύγχρονες κάνω μια μικρή αναδρομή στη γιορτή της 25ης Μαρτίου.
Παρέλαση Δημοτικού με την παραδοσιακή φορεσιά της Αγίας Άννας,

μετά την τελετή τα παιδιά του Δημοτικού χορεύουν παραδοσιακούς χορούς στην πλατεία,

ένα θεατρικό σχετικό με το ΄21 από μαθητές του Γυμνασίου.Όταν υπήρχαν εκπαιδευτικοί με αγάπη και μεράκι,πάντα τα παιδιά ήταν πρόθυμα να πάρουν μέρος σε πολιτιστικά δρώμενα,

παλιότερα χρόνια δεκαετία ΄70 στο Γυμνάσιο Αμαρύνθου, έτοιμες για τους παραδοσιακούς χορούς στην πλατεία, και

η πολύ παλιότερη από ημερολόγιο του φιλοδασικού συλλόγου.Οι κοπέλες της Αγίας Άννας στολισμένες με την καλή ,τοπική φορεσιά.

************************************************

Να περάσετε ένα όμορφο,ανοιξιάτικο τριήμερο!

Να θυμάστε ότι οι Έλληνες ζυγό δεν υποφέρουν,επαναστατούν.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

Αmedeo Modigliani-"ο καταραμένος καλλιτέχνης"

2011-03-20T21:36:00.001+02:00

Ο Αμεντέο Μοντιλιάνι,ένας από τους μεγαλύτερους Ιταλούς ζωγράφους και γλύπτες του 20ού αιώνα,έχει μείνει στη μνήμη του κοινού τόσο για την άστατη και τραγική ζωή του,όσο και για την ομορφιά της τέχνης του.Εργάστηκε περισσότερο στο Παρίσι.
Γοητευτικός και όμορφος κυριολεκτικά μεταμορφωνόταν υπό την επήρεια του αλκοόλ και των ναρκωτικών και αποκάλυπτε βίαιες και σκληρές πτυχές της ζωής του.Οι καταχρήσεις έδωσαν το τελικό χτύπημα στην εύθραυστη υγεία του και τον οδήγησαν στον πρόωρο θάνατο.Αμέσως μετά το θάνατό του η φήμη του εξαπλώθηκε σ΄όλο τον κόσμο,έγινε μυθική μορφή,αρχέτυπο της καταραμένης ιδιοφυίας.
Ο Μοντιλιάνι είναι από τους αγαπημένους μου ζωγράφους,αλλά εδώ θα σας δείξω δείγματα από τα γλυπτά του.
Είναι δουλεμένα σε πέτρα,τα ξύλινα δε διεσώθηκαν.Εκτός δυο εξαιρέσεων,πρόκειται για κεφαλές και σε 23 από αυτές αναγνωρίζεται ομόφωνα η σμίλη του.

Αυτοδίδακτος,εξέθεσε μια σειρά κεφαλών στο Σαλόν του Παρισιού το 1923.

Οι κεφαλές του επιβλητικές και αινιγματικές,μας παραπέμπουν στην αυστηρότητα ενός αρχαίου ναού.

Αν και τα πρώτα έργα του ήταν μάλλον χοντροκομμένα,σύντομα αποκάλυψε ένα εξεζητημένο στυλ,που συνδύαζε κομψότητα και δύναμη.

Κουλουριασμένη καρυάτιδα,μία από τις εξαιρέσεις των γλυπτών του.

Μια απόπειρα δική μου αντιγραφής του αγαπημένου ζωγράφου.Η αγαπημένη του Ζαν Εμπιτέρν-έχω παραλείψει το χέρι-προσαρμόζονταν τέλεια στο ύφος του.Το έχω ζωγραφίσει με ακουαρέλα.

Η δεύτερη απόπειρα με ξυλομπογιές.Πορτραίτο της μαντάμ Ζορζ βαν Μουϊντεν.

Δύο παιχνιδάκια

2011-03-17T20:47:00.004+02:00

Η blog-o-γειτονιά είναι πολύ παιχνιδιάρα ,χρειάζεται κι ένα μικρό διαλειμματάκι ,για να γνωριζόμαστε καλύτερα.
Η Χαρά με κάλεσε να παίξω με το χειρόγραφο ,άργησα λίγο,συγνώμη φιλενάδα.Για να πω την αλήθεια,ποτέ δεν εγκατέλειψα το γράψιμο,πάντα με τις σημειώσεις μου σε μπλοκάκι,ποτέ στον υπολογιστή.Μ΄αρέσει ο πατροπαράδοτος τρόπος.

Πάμε να δούμε τις ερωτήσεις,που πρέπει να απαντήσω:
1)Πώς σε λένε/όνομα του μπλογκ σου;
2)Ποια είναι η διεύθυνση URL του μπλογκ σου;
3)Γράψε:"Η γρήγορη καφέ αλεπού πηδάει πάνω από τον τεμπέλη σκύλο".
4)Αγαπημένο απόφθεγμα;
5)Το αγαπημένο σου τραγούδι;
6)Το αγαπημένο σου συγκρότημα/τραγουδιστές;
7)Ο,τιδήποτε άλλο θα ήθελες να πεις;
8)8 bloggers για να συμμετάσχουν στο παιχνίδι.

Πιστεύω να μπορείτε να τα διαβάσετε.Ποτέ δεν ήμουν καλλιγράφος,νευρικό και γρήγορο πάντα το γράψιμό μου.Όταν στο πανεπιστήμιο χρειαζόταν να κρατήσω σημειώσεις,ούτε η ίδια δεν μπορούσα να καταλάβω τι έγραφα.
Το δεύτερο παιχνίδι με τα 7 μυστικά με κάλεσε να το παίξω η Ειρήνη.
Αν τα αποκαλύψω,τι μυστικά θα είναι;

1)Λατρεύω την οικογένειά μου,όποιος την πειράξει του δείχνω τα νύχια μου,που δεν έχω-φυτρώνουν ξαφνικά.
2)Ήμουν κακομαθημένη,μερικές φορές το θυμάμαι,μου βγαίνει και βασανίζω τους γύρω μου με τις απαιτήσεις μου.
3)Ούτε στο μπάνιο δεν τραγουδώ,πολύ φάλτσο κορίτσια,αφήστε που δε θυμάμαι τους στίχους.
4)Δεν μπορώ να εκφράσω άνετα όσα νοιώθω,δυσκολεύομαι να εξωτερικεύσω τα συναισθήματά μου.
5)Έχω πολλές φοβίες,κάποιες δεν μπορώ να τις ξεπεράσω,δεν είναι εύκολο-μήπως χρειάζομαι ψυχοθεραπεία;Μάλλον.
6)Είμαι ανυπόμονη,εκνευρίζομαι εύκολα κι ανάβω,τα λέω και....όλα εντάξει.Να κρατήσω θυμό,αδύνατον.
7)Έμαθα και μαθαίνω πολλά από τα κορίτσια και τον άντρα μου-τους θαυμάζω γι΄αυτό που είναι.
Τα είπα και ξαλάφρωσα!

Σε όλους τους φίλους,που μου κρατάτε συντροφιά μια πινελιά εξοχής-μια ταπεινή ,μα όμορφη ανεμώνα!

Tο Κοράκι

2011-03-15T00:38:00.011+02:00

Καιρό το γυρόφερνα στο μυαλό μου να φτιάξω έναν πίνακα ,που να αναφέρεται στο ποίημα του Πόε "Το Κοράκι".
Θα ήταν έκπληξη για τη μικρή μου κόρη,που πολύ της αρέσει τόσο το ύφος του συγγραφέα,όσο και η ομώνυμη ταινία-αχ,πόσες φορές την έχουμε δει.
Δεν άντεξα,της έστειλα μια φωτογραφία για μια πρώτη γεύση,αλλά τις απόκριες τον παρέλαβε ολοκληρωμένο.
Σαν έμπνευση είχα την ταινία και τον έφτιαξα με μικτή τεχνική:

Αρχικά έκανα το σκίτσο του πρωταγωνιστή της ταινίας,από φωτογραφίες που βρήκα στο δωμάτιό της.Το ζωγράφισα με μολύβι,αλλά έγινε άτονο και το πέρασα με μελάνι.Το κόλλησα στον καμβά με ατλακόλ.

Στο φεγγάρι έβαλα την πάστα διαμόρφωσης(modeling paste) και αχνά σχεδίασα τα χαρακτηριστικά μιας γυναικείας μορφής.

Σε χαρτάκια έγραψα αποσπάσματα από το ποίημα-μην προσέχετε τα γράμματα,ορνιθοσκαλίσματα είναι.

Τα κόλλησα κι αυτά με ατλακόλ και γύρω τους,όπως και στο σκίτσο,έβαλα πάλι από την πάστα,

ενώ το χαρτί το πέρασα με αραιωμένο ακρυλικό στα χρώματα που κυριαρχούν,ώστε να διαβάζονται.

Τελευταίο ζωγράφισα το δέντρο και το κοράκι.

****************************************

Το δεύτερο απόσπασμα από το πρωτότυπο αγγλικό κείμενο:

" Wretch",I cried,"thy God hath lent

thee-by theese angels he has sent

thee Respite-respite and nepenthe

from thy memories of Lenore! Quaff,

oh quaff this kind nepenthe,and

forget this lost Lenore!" Quoth the raven, "Nevermore."

" Ο Έτγκαρ Άλαν Πόε γεννήθηκε στη Βοστώνη από γονείς θεατρίνους.Πριν κλείσει τα δυο του χρόνια οι γονείς πέθαναν κι ο ίδιος βρέθηκε στο σπίτι του εμπόρου Τζον Άλαν,που όμως δεν τον υιοθέτησε ποτέ.Η σχέση μαζί του δεν ήταν ποτέ καλή,αλλά επιδεινώθηκε,όταν του ζήτησε να διακόψει τις σπουδές του στο πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια,επειδή δεν ήθελε να αναλάβει τα έξοδά του.Το 1830 πήγε στη στρατιωτική ακαδημία του Γουέστ Πόιντ,αλλά αποπέμφθηκε μετά από σκάνδαλο που δημιούργησε.

Για μεγάλο διάστημα εργάστηκε σε διάφορες εφημερίδες κατακτώντας τη φήμη έγκυρου κριτικού."Το Κοράκι και άλλα ποιήματα" το 1845 τον καθιέρωσε σε μια νύχτα σα συγγραφέα,χωρίς όμως να του ανακουφίσει τη φτώχεια.

Πέθανε το 1849 αλκοολικός ή κατ΄άλλους οπιομανής κυνηγώντας διαρκώς το όραμα της χαμένης Βιρτζίνια,πρώτης του γυναίκας στο πλάι της οποίας τάφηκε στη Βαλτιμόρη-αυτή ήταν η επιθυμία του.

*********************************************

Αυτός ο γλυκούλης σας φαντάζει να έγραφε λογοτεχνία μυστηρίου,αυτή την απορία είχα,όταν πρωτοείδα τη φωτογραφία του.Κι όμως όπως είπε ο Μποντλέρ:

"Η ποίηση του Έντγκαρ Άλαν Πόε είναι βαθιά και στιλπνή σαν όνειρο,μυστηριακή και τέλεια σαν κρύσταλλο",

ή ο Ντοστογιέφσκι:

"Αυτό που είναι εκπληκτικό στον Πόε είναι η ρώμη της φαντασίας του,η ακρίβεια της εύγλωττης λεπτομέρειας."

Kαι η νικήτρια είναι......

2011-03-13T13:53:00.005+02:00

Φίλες μου,ήρθε η στιγμή να σας αποκαλύψω ποια είμαι στη φωτογραφία.Κάποιες με βρήκαν,σίγουρη ήταν η Deli,που έχουμε βρεθεί δυο φορές.Αν κοιτάζατε τη φωτογραφία στο προφίλ μου,θα το βρίσκατε.
Είμαι η πρώτη από δεξιά,όπως κοιτάζουμε τη φωτογραφία,αυτή που δε φαίνονται τα αυτάκια,που έγραψε η Simonmad.
Χαρά,ξανθιά φυσική δεν είμαι,βαμμένα τα έχω,αλλά στη φωτογραφία ήταν πιο κοντά στο φυσικό μου.
28 φίλες σχολίασαν,

τραβάω τον τυχερό κλήρο-αυτοφωτογράφιση- και τυχερή......

είναι η Ρεβέκκα.

Ελπίζω να σου αρέσει,θα σου στείλω mail.

Ευχαριστώ πολύ,που πήρατε μέρος στο κουίζ!

Άνοιξη;

2011-03-10T10:31:00.008+02:00

Άνοιξη;Ναι,με ερωτηματικό,γιατί μας επεφύλαξε το πρώτο χιόνι της χρονιάς.
Το τριήμερο κρύο,βροχή,χιονόνερο και από Κ. Δευτέρα μεσημεράκι ξεκίνησε η χιονόπτωση.Ούτε να ξεμυτίσουμε από τον άνεμο.Τα παιδιά με το μωρό δεν μπόρεσαν να βγουν μια βολτούλα,αφήστε που έπαθαν και μια ίωση,ευτυχώς όχι ο μικρούλης.
Περάσαμε όμως ήσυχα , όμορφα,οικογενειακά,μόνο η μεγάλη κόρη μας δεν ήρθε,μας έλειπε.
Το μεσημέρι ήδη το χιόνι έπεφτε πυκνό και σκέπαζε τα πάντα,

το βράδυ η δάφνη μας άσπρη άσπρη,

τα σκαλοπάτια με τις γλαστρούλες σκεπάστηκαν,

τα γιούκα κατάλευκα,

ο δρόμος σκεπάστηκε,το τζιπ μας άφησε το ίχνος τους.Θα είχε περισσότερο χιόνι,αλλά ο δυνατός,θυελλώδης άνεμος το στριφογύριζε και το σώρευε κατά τόπους.

Και η σημερινή ημέρα,ανοιξιάτικη,λαμπερή μ΄έναν ήλιο ζεστό και τα νερά παγωμένα.

Η κλήρωση στην επόμενη ανάρτηση,λίγο χρόνο θέλω να συμμαζευτώ.

Aποκριά,ώρα για ξεφάντωμα!

2011-03-03T00:03:00.011+02:00

Τελευταία Κυριακή αποκριάς ,Καθαρή Δευτέρα και μπαίνουμε πια στην περίοδο της μεγάλης τεσσαρακοστής,της αποχής και της νηστείας,για όσους την ακολουθούν.
Για σας φίλοι μου ζωγράφισα κάτι από το υπέροχο,ξεχωριστό βενετσιάνικο καρναβάλι.Ακουαρέλα με παστέλ λαδιού,αφιερωμένο σε όλους σας!

Ας θυμηθούμε μέσα από κιτρινισμένες φωτογραφίες,ενθύμια μιας πολύ παλιάς αποκριάς,τότε που γιόρταζαν πολύ απλά,με μασκαράτες και τραγούδια.

Από τη δεκαετία του ΄50 αυτή η φωτογραφία ,ο πατέρας μου μασκαρεμένος γυναίκα ξεκινάει για τη βόλτα του στο χωριό,να ενωθεί με την παρέα,να διασκεδάσουν.

Δεκαετία ΄60 εδώ,τότε που όλη η γειτονιά μια παρέα γλεντούσε,τραγουδούσε.Όταν ο πατέρας μου δεν ταξίδευε,τι γλέντια κάναμε...όλα τα σπίτια ανοιχτά,τραγούδια,χαρές,χαρτοπόλεμος και σερπαντίνες,κορδέλες τις λέγαμε τότε.Οι πιο μικροί μπαινοβγαίναμε στα σπίτια,παίζαμε χαιρόμαστε.

Κάπου ανάμεσα στην παρέα οι γονείς μου κι εγώ πίσω, μόνο λίγο το κεφάλι μου φαίνεται με το αποκριάτικο καπέλο.Με κρατάει αγκαλιά ο γιός ενός φίλου,που αργότερα έφυγε στην Αμερική-εκεί βρίσκεται ακόμη-παντρεύτηκε μια ανηψιά της μαμάς μου.

Κοιτάζοντας τη φωτογραφία μνήμες θολές ξεπήδησαν,άρχισε η αχλύ να διαλύεται,θυμήθηκα τα πρόσωπα,κάποιοι γείτονες ,κάποιοι φίλοι από Αθήνα,άλλοι που έχουν πάρει το δρόμο του...μακρινού ταξιδιού.Αγία Άννα πια ,πριν μερικά χρόνια,ποντικάκια,γατούλες,ένα τιγράκι κι ένας διαβολάκος μαζεύτηκαν κι άρχισαν να γυρίζουν τα σπίτια,πειράζοντας τον κόσμο,άλλες με κολπάκια και τραγούδια πονηρά της παράδοσης του χωριού κι άλλες πιο πίσω δειλά συμμετέχουσες.

Οι στολές απλές,κολάν μαύρο και πουλόβερ μαύρο επίσης και αξεσουάρ μάσκα,αυτάκια κι ουρές.

Πού είμαι;Με γνωρίζετε;

Μια σκηνή από το καρναβάλι μας,με κυρίαρχο το φαλλό,το αρχέγονο σύμβολο γονιμότητας,σε πρώτο και κυρίαρχο ρόλο-ευτυχώς δε φαίνεται τι λέει το πανό,μη με κόψει και η λογοκρισία χιχι....

Τελειώνοντας το αφιέρωμα,σας χαιρετώ παρέα με το χρωματιστό αρλεκίνο μου και εύχομαι σε όλους:

ΚΑΛΕΣ ΑΠΟΚΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΗ ΔΕΥΤΕΡΑ!!!

****************************************************

Μόλις το σκέφτηκα,την ιδέα βέβαια μου την έδωσε το σχόλιο της Ελένης,elmar:για σας έφτιαξα τη ζωγραφιά,σε σας πρέπει να πάει.

Όποια φίλη βρει πού είμαι στην έγχρωμη φωτογραφία με τις γατούλες και τα ποντικάκια,θα της στείλω το καδράκι με το καρναβάλι στη Βενετία.Μη μαρτυρήσετε όσες με γνωρίζετε-εντάξει;

Εμπρός ας παίξουμε!

Άλικο

2011-02-27T23:16:00.003+02:00

O άσχημος καιρός συνεχίζεται,χιονόνερο,ομίχλη και κρύο πολύυυυ.....
Να δούμε πότε θα φανεί ο ήλιος,Μάρτιος από την Τρίτη μπαίνουμε στην άνοιξη,αν κι από την εαρινή ισημερία 21 είναι η επίσημη πρώτη της εποχής της αναγέννησης,της χαράς της φύσης.
Και πάλι μια χαρούμενη νότα για να ξεγελάσουμε την κατήφεια του καιρού:
παπαρούνες με modeling paste,για να γίνουν ανάγλυφες,να δημιουργήσω texture,ζωγραφισμένες κάποια χρόνια πριν.Στην άκρη ξέφτισε λίγο το χρώμα,κάπου είχε παραπέσει.Nαι,συμβαίνει κι αυτό,αφήνω στην άκρη κάποια έργα.
Αφού έκανα το σχέδιο,το πέρασα όλο με την πάστα και μετά το ζωγράφισα με ακρυλικά,τότε ήταν που εγκατέλειψα και το λάδι λόγω της μυρωδιάς .

Παπαρούνες άλικες,φλογερές,της άνοιξης λουλούδι!
"............οι Ρούσοι βάλανε παπαρούνες μέσα στις μπούκες των ντουφεκιώ μας.Ήτανε σα μια παράξενη λιτανεία με ατσαλένιες λαμπάδες,που στην κορφή τους άναβε η πιο χαρούμενη φλόγα.
-------------------------------------------------------
Πόση αγάπη υπάρχει στον κόσμο! Άφθονη σαν ποτάμι που χύνεται μέσα σ΄έναν κάμπο!Ανθισμένη σαν ένας λόφος κόκκινος από τις παπαρούνες,που σε φωνάζουνε να τις κόψεις.Δεν έχεις παρά να σκύψεις να τις κόψεις." *

Μαζί κι ένα μικρό πινακάκι σε ξύλο με καμβά κολλημένο,ένας παλιός σταθμός τρένου κι αυτό ακόμη παλιότερο,από τα πρώτα δειλά βήματα αρχές της προηγούμενης δεκαετίας.

*Από το βιβλίο του Μυριβήλη,ένα από τα πιο αγαπημένα μου,έχει λιώσει από τις πολλές φορές που το έχω διαβάσει:Ένα αντιπολεμικό ανάγνωσμα κι ας γράφει ο ίδιος ο συγγραφέας-το βιβλίο του πολέμου-ένας ύμνος κατά του ολέθρου του πολέμου:
"Η ζωή εν τάφω",κεφάλαιο"Ο λόφος με τις παπαρούνες"

Καλή εβδομάδα και καλό μήνα!

Βρέχει.........

2011-02-25T14:14:00.006+02:00

Από τότε που επέστρεψα από την Αθήνα,μια εβδομάδα πριν,βρέχει ασταμάτητα.Αρχικά ξεκίνησε με ζεστό,για την εποχή,καιρό με σιγανή βροχή ή ξαφνικές νεροποντές.
Δυο μέρες τώρα κρύο και βροχή ,που αλλάζει σε χιονόνερο,ομίχλη,υγρασία,μουλιάσαμε πια.
Η γη ποτίστηκε για τα καλά,ξεδίψασε είναι έτοιμη να αποδώσει τους καρπούς της .Τα δέντρα αρχίζουν δειλά να "φουσκώνουν" ,για να βγάλουν τα πρώτα τρυφερά φυλλαράκια τους.

Στο δρόμο μας ένα μικρό ρυάκι τρέχει μόνιμα αυτές τις μέρες,με την καταιγίδα το νερό είναι περισσότερο.Το κλαδάκι της τριανταφυλιάς μου γεμάτο "ματάκια",φθάνει ο καιρός να γεμίσει η αυλή χρώματα.

Η Άνοιξη μπορεί να μην ήρθε,τα λουλούδια να μην άνθισαν ακόμη-μόνο οι άγριες ίριδες,σαν αυτή στο avatar μου,άνθισαν.Είχα όμως φροντίσει να έχω λίγο χρώμα κι άρωμα , να μου ανεβάζουν τη διάθεση.

Έβαλα βολβούς ζουμπουλιών σε ποτήρια και τα ροζουλί λουλουδάκια χρωματίζουν τη μουντή ατμόσφαιρα και μου χαρίζουν το γλυκό τους άρωμα.Η φωτογραφία έδειχνε μοβ άνθη,ροζ είναι τα δικά μου,μου αρέσουν πιο πολύ.

Πρώτη φορά το δοκίμασα,δεν το πίστευα κι όμως άνθισαν!

............................................................................................

Να περάσετε ένα χαρούμενο Σ/Κ αποκριάς!

Αιαί-ώ Ζεύ και Γα και Φώς*

2011-02-22T14:16:00.013+02:00

Εμπνευσμένο από το χορό της αρχαίας τραγωδίας αυτό το έργο μου.
Ένα κομμάτι ξύλο,που ξέβρασε το κύμα έγινε η βάση του.Το άφησα όπως ήταν, το πέρασα με λευκό ακρυλικό και πατίνα ασημί και γραφίτη,ήθελα να μείνει σε ασπρόμαυρους τόνους.
Σχεδίασα τα μέλη του χορού και τα έντυσα με γάζα,αυτή από το φαρμακείο।

Πολλά τα δεινά κουδέν αν-
θρώπου δεινότερον πέλει.
.................................................

σοφόν τι τό μηχανόεν
τέχνας υπέρ ελπίδ΄έχων
ποτέ μέν κακόν,άλλοτ΄επ΄εσθλόν έρπει.**

Βούτηξα τη γάζα σε αραιωμένη με νερό ατλακόλ και έντυσα τα σχέδια δημιουργώντας τις πτυχώσεις.Πρόσθεσα κι άλλη γάζα για τα χέρια και για μερικές ακόμη πτυχές των ρούχων.

Γάζα έβαλα και για τα σύννεφα,ενώ κάτω κόλλησα δυο βότσαλα και με κόλλα έφτιαξα τα χορταράκια.

Όταν στέγνωσαν,πέρασα πάλι λίγο κόλλα πάνω από τη γάζα,για να σκληρύνει και αφού στέγνωσαν έβαψα με ακρυλικά και πατίνα.

Μια κοντινή ματιά στα ρούχα,
στο κάτω τμήμα και

στα σύννεφα.

*Από το 1ο χορικό της "Μήδειας" του Ερυπίδη-επίκληση στο Δία,στη Γη και το φως .

**Πρώτο στάσιμο από την "Αντιγόνη" του Σοφοκλή.
Πολλά ΄ναι τα θάματα,

πιο θάμ΄απ΄τον άνθρωπο,τίποτα.

...............................................................
Κι ενώ έχει σοφία να μηχανεύεται

τέχνες π΄ούτε μπορούσε να ελπίσει κανείς

πότε γυρνάει στο κακό

και στο καλό πότε πάλι...

Καλή εβδομάδα!

2011-02-21T01:54:00.003+02:00

Φίλοι μου,μια καινούρια εβδομάδα αρχίζει μέσα στην αποκριά και σας εύχομαι να την περάσετε με χαρά!

Έλειψα αρκετές ημέρες,μα αναγκάστηκα να πάω εσπευσμένα στην Αθήνα,γιατί το μωρό μας μετά από μια ίωση,ευτυχώς με χαμηλό πυρετό,είχε πρόβλημα με το κατώτερο αναπνευστικό και έπρεπε να εισαχθεί στο νοσοκομείο।Δεν τα πάω καθόλου καλά με νοσοκομεία,γιατρούς ,αν κι ο άντρας μου γιατρός είναι।Ειρωνεία θα μου πείτε κι όμως τους φοβάμαι ,δλδ αυτό που αντιπροσωπεύουν।
Καλό,δε λέω το νοσοκομείο "Παίδων",αλλά πολύ συνωστισμός και κάποιοι γιατροί σε αντιμετωπίζουν αφ΄υψηλού,δε θεωρούν καθήκον τους την ενημέρωσή σου.Νευριάζω,όταν ρωτάς και δεν σου εξηγούν ή απαντούν μονολεκτικά।
Ευτυχώς στην κλινική βρήκα μια παιδίατρο από το χωριό μου,η οποία μας εξυπηρέτησε και μας έστειλε σπίτι γρήγορα-δυο μέρες μόνο νοσηλεύτηκε ο μικρούλης-να συνεχίσουμε την θεραπεία।
Μια χαρά είναι τώρα,τον "άκουσε" κι ο παππούς,καθάρισε εντελώς και επανήλθαμε στα φυσιολογικά।
Φάνηκαν και τα δυο κάτω δοντάκια μας!

Όλες αυτές τις ημέρες το μωρό έκανε μάσκες και να δείτε γκρίνιααααα-τότε τον ησυχάζαμε ψιθυρίζοντάς του τραγουδάκια,που του λέει η μαμά του και έχει συνηθίσει ν΄ακούει।
Ένα απ΄αυτά είναι ο "Μέρμηγκας",βλέπετε,επαναστάτης από κούνια.